غلامرضا ارژنگ (زادروز ۲ آذر ماه ۱۳۱۵، قم – درگذشت ۲ اسفند ماه ۱۴۰۴ تهران) پژوهشگر ایرانی و گردآورنده کتاب‌های دستور زبان فارسی و آیین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان بود.ارژنگ از سال ۱۳۳۲ به شغل آموزگاری در قم مشغول و سال ۱۳۴۲ به آموزش و پرورش تهران منتقل شد و تا ۱۳۵۰ در دبیرستان‌های پهلوی، امیرکبیر و مروی تهران تدریس کرد‌. از آن زمان تا سال ۱۳۵۹ با سمت کارشناسی در مرکز تحقیقات و برنامه ریزی درسی و سازمان کتاب‌های درسی فعالیت داشت. وی در این سال‌ها با دیگر همکارانش، کتاب‌های درسی دستور زبان فارسی و آئین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان را براساس شیوه نوین آموزشی نگاشت. پس از بازنشستگی به درخواست خود در سال ۱۳۵۹، تا سال ۱۳۸۵، در مدارس عالی و وزارت درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و دانشگاه‌های آزاد و دوره‌های باز آموزی صدا و سیما مشغول تدریس دستور زبان فارسی، ادبیات فارسی، آئین نگارش بود. از سال ۱۳۹۰ با فرهنگستان زبان و ادب فارسی  همکاری کرد.