مکثی کرد و نوشت: ”ممنون که در دلم ریشه دواندی”در جواب برایش نوشتم: “خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه‌جان بودم خسته از زیستن و از ماندنهوای تو سبزم کرد…”