شیخ صدوق رحمه الله در کتاب «امالی» نقل کرده است که :یکی از کنیزان امام سجّاد علیه السلام روی دستهای مبارک آن حضرت آب می ریخت تا وضو بگیرد ، ناگهان آفتابه از دست آن کنیز افتاد و صورت امام علیه السلام را زخمی و مجروح ساخت .حضرت سجّاد علیه السلام سر خود را به طرف او بالا کرد ، کنیز گفت :خداوند تبارک و تعالی فرموده است : «وَالکاظِمینَ الغَیْظ» اهل تقوا کسانی هستند که در هنگام خشم و غضب مسلّط بر نفس باشند و خشم خود را فرو نشانند .امام علیه السلام به او فرمودند : خشم خود را فرو نشاندم .کنیز ادامه داد : «وَالْعافینَ عَن الناس» «و از بدیهای مردم بگذرند» .امام علیه السلام فرمود : خدا از تو بگذرد .کنیز بقیّه آیه را خواند : «وَاللَّه یُحِبّ المُحْسِنین»📖سوره آل عمران ، آیه ۱۳۴ .«و خداوند نیکوکاران را دوست دارد».امام علیه السلام فرمود : هر کجا می خواهی برو ، تو را در راه خدا آزاد کردم.📕امالی صدوق: ۲۶۷ ح ۱۵ مجلس ۳۷ ؛📗بحار الأنوار : ۶۷/۴۶ ح ۳۷ ؛📘اعلام الوری: ۲۶۲ ؛📙روضه الواعظین: ۱۹۹ ؛📕القطره:ج۱،ص۵۰۱،ح۱۶/۳۴۶.@YaAmiralmomninhidar