قيل للصادق عليه‌السلام :سيدي جعلت فداك ان الميت يجلسون بالنیاحه بعد موته او قتله و أراكم تجلسون انتم و شيعتكم من اول شهر بالماتم و العزاء للحسین علیه‌السلام، فقال عليه‌السلام و الیه التسلیم: ما(یا) هذا؟! اذا هل هلال محرم نشرت الملائكة ثوب الحسين و هو مخرق من ضرب السيوف و ملطخ بالدماء و فنراه نحن و شيعتنا بالبصيرة و لا بالبصر فاذا تنفجر دموعنا.به امام صادق علیه‌السلام عرض شد:آقای من! فدایتان شوم، وقتی کسی می‌میرد یا کشته می‌شود، جلسه نوحه ای برای او می‌گیرند. و من مشاهده می‌کنم که شما و شیعیانتان از اول ماه محرم اقامه جلسه عزا می‌کنید.حضرت فرمودند: این چه حرفی است! هنگامی که هلال ماه محرم دمیده می‌شود ملائکه پیراهن امام حسین علیه‌السلام را آویزان می‌کنند در حالی‌که پاره پاره شده از ضربه‌های شمشیر و آغشته به خون است.ما و شیعیانمان این پیراهن را با چشم بصیرت و نه بصر می‌بینیم پس اشک‌های ما سرازیر می‌شود.📕ثمرات الاعواد صفحه۳۶و۳۷ ؛📗خصائص الزینبیه سلام الله علیه صفحه۴۹، خصیصه ۱۹.@yadegareghadir313اللهم عجل لولیک الفرج بحق الزینب علیها السلام