کمک خواستن صنعتی از جمالزادهاستاد علی‌اکبر صنعتی به خاطر صدها اثر ماندگار و دو موزه‌ای که در تهران و کرمان به خود دارد، چهره‌ای شناخته شده است، و کرمانی‌ها به این هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز می‌بالند. با این وصف، خوب است این را هم بگویم که این هنرمند بزرگ، در زمان حیاتش در عسرت و سختی زندگی کرد، و آن‌چنان‌که شایسته بود، قدر ندید. نامه‌‌ی درخواست او از داستان‌نویس بزرگ کشورمان محمدعلی جمالزاده، در باره‌ی بی‌توجهی اولیاء امور به زوال موزه‌اش در تهران، اشاره‌ی دردناکی به این موقعیت او دارد: « ...چون صدایم هم به جایی نمی‌رسد خود را به تقدیر واگذاشته‌ام... اگر صلاح دانستید ... چند کلمه راجع به کارهای بنده در مجله‌ای که صلاح بدانید مرقوم بفرمایید... بلکه اولیای امور توجه بیشتری به کارهای بنده بکنند و نگذارند این آثاری که قریب چهل سال با رنج و زحمت ساخته‌ام، از بین برود...».این مختصر از حال و روز صنعتی در اداره‌ی امور یکی از موزه‌هایش به ما خبر می‌دهد... موزه‌ای که اکنون پس از یک فرایند طولانی وضعیت بهتری دارد، اما در زمان حیات این هنرمند باعث نگرانی او بود.زنده‌یاد صنعتی دهم فروردین‌ماه هزار و دویست و نودو پنج در کران سیرجان به دنیا آمد، در پرورشگاه صنعتی کرمان بزرگ شد، و به دلیل هنرش افتخار آفرین بود، و در سیزدهم فروردین‌ماه هزار و سیصد و هشتاد و پنج در تهران درگذشت. روحش شاد و یادش گرامی باد.+ چند سال پیش که از موزه صنعتی در تهران برای چندمین بار بازدید کردم چند عکس به یادگار گرفتم. امروز دوازدهم فروردین ماه هزار و چهارصد و سه.https://www.instagram.com/p/C5MB6a9toNG/?igsh=MTc4MmM1YmI2Ng==