یک روز ، رکوع پیامبر آن‌قدر طولانی شد که نمازگزاران گمان کردند شاید بر رسول‌الله وحی نازل شده استوقت

یک روز ، رکوع پیامبر آن‌قدر طولانی شد که نمازگزاران گمان کردند شاید بر رسول‌الله وحی نازل شده استوقتی نماز تمام شد، چشم‌هایش به دنبال علی‌ع می‌گشت. دیدند مولا در صف آخر نشسته است.رسول‌الله پرسیدند: علی‌جان، نماز را با ما خواندی؟فرمود: آری. اما بدون اقامه به رکوع شما رسیدم و نماز را ادا کردم.پیامبر پرسید: چرا دیر کردی؟علی گفت: برای وضو آب می‌خواستم.حسنین را صدا زدم،امّا کسی پاسخ ندادناگهان هاتفی صدا زد :«علی! به سمت راستت نگاه کن.»نگاه کردم. کوزه‌ای از طلا، پر از آب. با آن وضو گرفتم و کمی از آن نوشیدم.پیامبر فرمود:« آن که تو را صدا زد جبرئیل بود، آن کوزه از بهشت و آن آب، کوثر بود.» بعد فرمود:« به‌خدا قسم می‌خواستم سر از رکوع بردارم؛ امّا جبرئیل زانوهای مرا گرفته بود و می‌گفت صبر کن تا علی نمازش را جماعت بخواند … »بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الاطهار علیهم اسلام. ج۳۹ ص۱۱۶