اهواز - حبیب باوی ساجدچشمی کنار پنجرهٔ انتظار ای دل، به کوی او ز که پرسم که یار کودر باغ ِ پُر شکوفه، که پرسد بهار کو؟نقش و نگار ِ کعبه نه مقصودِ شوقِ ماستنقشی بلند تر زده‌ایم، آن نگار کو؟جانا، نوای عشق خموشانه خوش‌تر استآن آشنای ره که بُوَد پرده‌دار کو؟ماندم درین نشیب و شب آمد، خدای راآن راهبر کجا شد و آن راهوار کو؟ای بس ستم که بر سر ‌ِ ما رفت و کس نگفت آن پیک ِ ره‌شناس ِحکایت گزار کو؟چنگی به دل نمی‌زند امشب سرود ‌ِماآن خوش ترانه چنگیِ شب زنده‌دار کو ؟ذوق ِ نشاط را می و ساقی بهانه بودافسوس، آن جوانی ِ شادی‌گسار کو؟یک شب چراغ ِ روی تو روشن شود، ولیچشمی کنار ِ پنجرهٔ انتظار کو؟خون ِ هزار سرو ِ دلاور به خاک ریخت ای سایه! های‌های لب ِ جویبار کو؟تهران، اردیبهشت ۱۳۴۰@YaldaEbtehaj