مسجد سلیمان- پارمیس شهبازی⁨ مرغ دریاآن که مست آمد و دستی به دلِ ما زد و رفت درِ این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهاییِ ما را به رخِ ما بکشد تنه‌ای بر درِ این خانهٔ تنها زد و رفت دلِ تنگش سرِ گل چیدن ازین باغ نداشت قدمی چند به آهنگِ تماشا زد و رفت مرغِ دریا خبر از یک شبِ توفانی داشت گشت و فریادکشان بال به دریا زد و رفت چه هوایی به سرش بود که با دستِ تُهی پشتِ‌پا بر هوسِ دولتِ دنیا زد و رفت بس که اوضاعِ جهان در هم و ناموزون دید قلمِ نسخ برین خطّ ِ چلیپا زد و رفت دلِ خورشیدی‌اش از ظلمتِ ما گشت ملول چون شفق بال به بامِ شبِ یلدا زد و رفت هم‌نوای دلِ من بود و به تنگامِ قفس ناله‌ای در غمِ مرغانِ هم‌آوا زد و رفت.تهران، آذر ۱۳۷۷⁩⁩@YaldaEbtehaj