سنندج - هێمودوزخ روحمن چه گویم که کسی را به سخن حاجت نیستخفتگان را به سحرخوانیِ من حاجت نیستاین شب‌آ

سنندج - هێمودوزخ روحمن چه گویم که کسی را به سخن حاجت نیستخفتگان را به سحرخوانیِ من حاجت نیستاین شب‌آویختگان را چه ثمر مژدهٔ صبح؟مرده را عربدهٔ خواب‌شکن حاجت نیستای صبا، مگذر از اینجا که در این دوزخِ روحخاکِ ما را به گل و سرو و سمن حاجت نیستدر بهاری که بر او چشمِ خزان می‌گریدبه غزل‌خوانیِ مرغانِ چمن حاجت نیستلاله را بس بود این پیرهنِ غرقه‌ به‌ خونکه شهیدانِ بلا را به کفن حاجت نیستقصه پیداست ز خاکسترِ خاموشیِ ماخرمنِ سوختگان را به سخن حاجت نیستسایه جان! مهرِ وطن کارِ وفاداران استبادسارانِ هوا را به وطن حاجت نیستتهران، اردیبهشتِ ۱۳۵۵@YaldaEbtehaj