سمنان - ساقی مداح در کوچه‌سار شب درین سَرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند به دشتِ پُر مَلالِ ما پَرنده پَ

سمنان - ساقی مداح در کوچه‌سار شب درین سَرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند به دشتِ پُر مَلالِ ما پَرنده پَر نمی‌زند یکی ز شب‌گرفتگان چراغ بَر نمی‌کُند کسی به کوچه‌سارِ شب دَرِ سَحَر نمی‌زند نشسته‌ام در انتظارِ این غبارِ بی‌سوار دریغ کز شبی چنین، سپیده سَر نمی‌زند گُذرگَهی‌ست پُر سِتَم که اَندر او به غیر غَم یکی صَلای آشنا به رَهگُذر نمی‌زند دلِ خرابِ من دگر خَراب‌تَر نمی‌شود که خَنجَرِ غَمت ازین خَراب‌تَر نمی‌زند! چه چَشمِ پاسخ است ازین دریچه‌های بسته‌ات؟ برو که هیچ‌کس ندا به گوشِ کَر نمی‌زند! نه سایه دارم و نه بَر، بِیَفکَنَندم و سِزاست اگر نه بَر درختِ تَر کسی تَبَر نمی‌زند. تهران، دی ۱۳۳۷⁩@YaldaEbtehaj