سمیرم - علیرضا آصفییگانههمان یگانه‌ی حسنی، اگرچه پنهانیو گر دوباره برآیی، هزارچندانیچه مایه جان و جو

سمیرم - علیرضا آصفییگانههمان یگانه‌ی حسنی، اگرچه پنهانیو گر دوباره برآیی، هزارچندانیچه مایه جان و جوانی که رفت در طلبتبیا که هر چه بخواهی، هنوز ارزانیز دل نمی‌روی، ای آرزوی روزِ بهیکه چون ودیعه‌ی غم در نهاد انسانیخرابِ خفّتِ تلبیسِ دیو نتوان بودبیا، بیا که همان خاتمِ سلیمانیروندگانِ طریقِ تو راه گم نکنندکه نورِ چشمِ امید و چراغِ ایمانیهزار فکرِ حکیمانه چاره جست و نشدتویی که دردِ جهان را یگانه درمانیچه پرده‌ها که گشودیم و آن‌چنان که توییهنوز در پسِ پندار، سایه پنهانی.@YaldaEbtehaj