تهران- نیکو و نگین احمدیدردحکایت از چه کنم سینه‌سینه درد اینجاست هزار شعلهٔ سوزان و آهِ سرد اینجاست نگاه کن که ز هر بیشه در قفس شیری‌ست بلوچ و کرد و لر و ترک و گیله‌مرد اینجاست میان این همه نامردمی و نامردینشسته در غمِ مردم هنوز مرد اینجاست بیا که مسئلهٔ بودن و نبودن نیستحدیثِ عهد و وفا می‌رود نبرد اینجاست بهار آن سوی دیوار ماند و یادِ خوشش هنوز با غمِ این برگ‌های زرد اینجاست به روزگار، شبی بی‌سحَر نخواهد ماندچو چشم باز کنی صبحِ شب‌نورد اینجاست جدایی از زن و فرزند سایه‌جان! سهل استتو را ز خویش جدا می‌کنند، درد اینجاست.@YaldaEbtehaj