گاهی سکوت ات را ز شعرت دوست تر داریگاهی سکوت شـــاعری گل می کند آری...گاهی شعورم میرسد بر این سکوت امـــاگاهی صدایم می کند زخـــــم خود آزاری.هر بـــــار می خواهم ز درد کهنه بگریزمیک درد دیگر می دهد بر دست مان کاری.من مانده ام در خلقت ات ای ساده ام ای دلای بودنت یعنی گرفتـاری .... گرفتـاری.در کوچه سار زندگی من مـــرگ تو آغــــازتو نقش روی کـــاج من یک فحش دیواری.چون مـــــاهی حوضی که بر صیاد می خنددبـــــا زخـــم های پـولکی بـــــا درد تکراری.قلاب در قلاب هی صیـــــاد ای صیـــــادفریـــــاد هم کردی شنیدم یک شب انگاری!.هر کس به پیش خود کـــــه دیدم دشمنی دیدمهر کس که دیدی گفتی آیـــــا دوستم داری؟من اقتباسم از جهان بــــا تو تفاوت داشتای ساده ی جـــــا مانده از یک شرم اجباری.من مرده ام این زندگی با درد یعنی "نه"حالا تو باش و این جهان و واژه ی "آری"..#یزدان_غلامے#قطعه_ای_از_یک_غزل@yazdan_gholami