این روزهـا از رنـگ از نیـرنـگ می تـرسمدر بهترین حــالت ز عقل دنـگ می ترسم. حــال پریشانـم دگــر بـا کس نمی گویـماز داغ مشهوری به نـــام ننـگ می ترسم. بهتر پـرستو بـودن و در آسمـــان مـردناز دانه هـای بر زمین از سنگ می ترسم. بهتــر فـلـک پیـغمبری دیگـر نمـی زایــددیگر برادر سالهاست از جنگ می ترسم! . تیری که مرد افکن نباشد درد بی عاری ستاز زخمـهـــای کـوچـک کـمـرنـگ می تـرسم. از کودکی وقتی قنــاری در قفس دیـدماز ســـاز از آواز از آهـنـــگ می تـــرسم. وقتی کسی در گوشه ای یـادت کنـد فهمـیاز این که گوشم می زند یک زنگ می ترسم. آری جهـانـم تنگ، جان پیر و تنـم مهجـوراز پیـری و از این جهــان تنـگ می تـرسم. تنهـا به زیر خــاک می مانـم تـو بــاز آیی!! من بی توأم ای دوست ای همسنگ...می ترسم#یزدان_غلامی