چون صید آتش خورده ام آخـر بیاور آب راذبحم نمــایی لااقل بـــر جـا بیـــار آداب را.در رفتنش یک آن شبی هم خواب شد هم تـاب منای آن من بسیـار کن هم خواب را هم تــــاب را .مـاهـم به مُرداب آمد و در آب گشتم بعد از آنهر شب به کُنج آینه من دیده ام مهتــــاب را.شمع دلم می سوزد و دل را به دریــــا میزنمچون قـورکی در شام تارش می خورد شب تاب را.منظومه ی سهراب شد نشنـاسد و تیغ ام کِشدمن نوشدارو می خـورم او می کُشد سهراب را.صید به خاک افتـاده را زخمش دگــــر انصاف نیستمن می کِشم تیر از جگر... "او می کِشد قلاب را"#یزدان_غلامے#تضمین_سعدی@yazdan_gholami