☀️۴) داوود بن زُربی گفت: مولای [= شخص آزاده‌شده] علی بن الحسین (علیه‌السلام) براین تعریف کرد:من در ک

☀️۴) داوود بن زُربی گفت: مولای [= شخص آزاده‌شده] علی بن الحسین (علیه‌السلام) براین تعریف کرد:من در کوفه بودم و امام صادق (علیه‌السلام) به «حیره» آمدند؛ به دیدارشان رفتم و گفتم: فدایتان شوم، ای کاش با داوود بن علی یا برخی از این [حاکمان] گفت‌وگو می‌کردید تا من وارد یکی از این ولایت‌ها شوم [= منصبی حکومتی بگیرم]. فرمودند: هرگز چنین کاری نمی‌کنم. وی گفت: به خانه‌ام برگشتم و اندیشه کردم و با خود گفتم: گمان نمی‌کنم چیزی او را بازداشته باشد جز بیم از آنکه [مبادا] ستم یا بی‌عدالتی کنم. به خدا سوگند که نزد او می‌روم و نزد او سوگند می خورم که زنم طلاق داده شود و بردگانم آزاد شوند و سایر سوگندهای سخت، اگر که در این شغل به ‌کسی ستم کنم و بی‌عدالتی روا دارم؛ و [بدین وسیله ایشان اطمینان می‌دهم که] حتماً عدالت ورزم. پس نزد ایشان رفتم و گفتم: فدایتان شوم، درباره‌ی امتناع شما از [اجابت] خواسته‌ام اندیشیدم و گمان کردم علت اینکه مرا بازداشتید و این کار را ناخوش داشتید بیم آن بود که مبادا بی‌عدالتی یا ستم کنم؛ و همانا هر زنی که همسر من است مطلقه باشد، و هر بنده‌ای که دارم آزاد باشد، اگر به کسی ستم کنم یا بر او بی‌عدالتی روا دارم یا عدالت نورزم.فرمودند: چه گفتی؟وی گفت: سوگندها را بر او تکرار کردم.آن‌گاه [امام ع] سرشان را به سوی آسمان بلند کردند و فرمودند: دست‌یافتن به آسمان برای تو آسان‌تر است از این.📚الكافي، ج‌5، ص108عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ زُرْبِيٍّ قَالَ:أَخْبَرَنِي‌ مَوْلًى لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ: كُنْتُ بِالْكُوفَةِ فَقَدِمَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع الْحِيرَةَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ لَوْ كَلَّمْتَ دَاوُدَ بْنَ عَلِيٍّ أَوْ بَعْضَ هَؤُلَاءِ فَأَدْخُلَ فِي بَعْضِ هَذِهِ الْوِلَايَاتِ.فَقَالَ: مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ.قَالَ فَانْصَرَفْتُ إِلَى مَنْزِلِي فَتَفَكَّرْتُ فَقُلْتُ مَا أَحْسَبُهُ مَنَعَنِي إِلَّا مَخَافَةَ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أَجُورَ وَ اللَّهِ لآَتِيَنَّهُ وَ لَأُعْطِيَنَّهُ الطَّلَاقَ وَ الْعَتَاقَ وَ الْأَيْمَانَ الْمُغَلَّظَةَ أَلَّا أَظْلِمَ أَحَداً وَ لَا أَجُورَ وَ لَأَعْدِلَنَّ. قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي فَكَّرْتُ فِي إِبَائِكَ عَلَيَّ فَظَنَنْتُ أَنَّكَ إِنَّمَا مَنَعْتَنِي وَ كَرِهْتَ ذَلِكَ مَخَافَةَ أَنْ أَجُورَ أَوْ أَظْلِمَ؛ وَ إِنَّ كُلَّ امْرَأَةٍ لِي طَالِقٌ وَ كُلَّ مَمْلُوكٍ لِي حُرٌّ عَلَيَّ وَ عَلَيَّ إِنْ ظَلَمْتُ أَحَداً أَوْ جُرْتُ عَلَيْهِ وَ إِنْ لَمْ أَعْدِلْ.قَالَ: كَيْفَ قُلْتَ؟قَالَ فَأَعَدْتُ عَلَيْهِ الْأَيْمَانَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ :تَنَاوُلُ السَّمَاءِ أَيْسَرُ عَلَيْكَ مِنْ ذَلِكَ. @yekAaye