می تپد این روزها قلبم برای یک نفر خواب را دزدیده از من چشم های یک نفرصد نفر را می کشد در روز این شهر عبوسزنده می دارد مرا اما، هوای یک نفرروستای زیر برف خاطرات کهنه ام مانده در پس کوچه هایم جای پای یک نفر(زندگی یعنی چه؟) پای این سوال فلسفیصاف و ساده می نویسم (خنده های یک نفر)فطرت افسرده دارم، هیچ سازی در جهانخوش نمی سازد مرا، غیر از صدای یک نفررخت بربستم از آن شهر عبوس و یافتمسرزمینی روشن از نقش و نمای یک نفرهر سحر یک قریه شاعر را هوایی می کندعطر جادویی موهای رهای یک نفر چای سبز و آسمان آبی و صبح سپید این حوالی بد رقم خالیست جای یک نفر آن نفر در این غزل از شاعرش آزرده استاین غزل با شاعرش یکجا فدای یک نفر(شاعرش نمیدونم کیه)https://t.me/yekfenjantaamool