#گزیده_های_ایران ☑️ روزنامه‌نگاری ایرانی و ملی▫️یادداشت مشترک حسین انتظامی و ابوالفضل فاتح درباره شا

#گزیده_های_ایران ☑️ روزنامه‌نگاری ایرانی و ملی▫️یادداشت مشترک حسین انتظامی و ابوالفضل فاتح درباره شاخصه‌های روزنامه‌نگاری ایرانی| شفقنا🔹«روزنامه‌نگاری ایرانی» صرفاً نسخه‌ای وارداتی از یک حرفه غربی نیست؛ بلکه در نزدیک به دو قرن، در برخورد با تاریخ، زبان، فرهنگ و تجربه سیاسی و اجتماعی ایران، «شمائل و سیرت خود» را پیدا کرده است.🔹این هویت را می‌توان در دو تعلق بنیادیِ «ایران» و «مردم» و در کارکرد تاریخی روزنامه‌نگاری به‌عنوان «رکنی از ارکان تغییر» دید؛ از «کاغذ اخبار» و «وقایع اتفاقیه» تا «صوراسرافیل»، «اطلاعات» و «ایسنا» مشاهده کرد. 🔹در این سنت، ایران گاه در قالب استقلال و تمامیت کشور، ترقی و سربلندی مملکت و ارتباط مستقل با جهان و امروز در قالب «ایران به روایت ایران» ظاهر شده و مردم نیز از «تربیت و دانایی و بینایی» و «منفعت عامه» تا آزادی، عدالت و «دانستن حق مردم است» معنا یافته‌اند.🔹در کنار این دو تعلق و این نقش تاریخی، دو هنجار دیگر نیز وجود دارد؛ اول «نزاکت ادبی و بصری» و دوم «احترام معنوی». یعنی روزنامه‌نگاری ایرانی، در عین صراحت و نقد قدرت، میان نقد و تحقیر و میان جدال فکری و رکیک‌نویسی مرز گذاشته و «ادب قلم» را ارزش دانسته است؛ همچنین به دلیل دیرپایی گرایش‌های دینی و معنوی در تاریخ ایران، احترام به مقدسات و معنویات نیز در بخش مهمی از این سنت حضور داشته است.🔹بنابراین «ایران»، «مردم»، «نقش‌آفرینی در تغییر»، «نزاکت قلم» و «احترام معنوی» را می‌توان مؤلفه‌های قابل ردیابی این هویت تاریخی دانست؛ نه اصولی انحصاری یا ثابت، بلکه ذخیره‌ای تاریخی که می‌تواند در عصر دیجیتال بازشناسی و بازآفرینی شود و در نهایت، دغدغه مستمر «ایران به روایت ایران» را به «جهان به روایت ایران» پیوند بزند.➕ متن کامل یادداشت: اینجا@yekhezaran