داستان کوتاه خدامراد در دهکده‌ای کوچک، مردی زندگی می‌کرد که همیشه احساس می‌کرد «کم» است؛ کم‌دانش، کم‌پول، کم‌محبت، کم‌جرأت. هر روز صبح، پیش از آنکه آفتاب از پشت کوه بالا بیاید، کنار چشمه می‌نشست و با خودش می‌گفت:«اگر فقط کمی بیشتر بودم… همه‌چیز درست می‌شد.»روزی پیرمردی غریبه از راه رسید؛ چهره‌اش آرام بود و نگاهش مثل کسی که سال‌هاست با خودش آشتی کرده. کنار مرد نشست و گفت:«چرا هر روز با خودت چانه می‌زنی؟»مرد گفت: «چون کافی نیستم.»پیرمرد خندید؛ نه از سر تمسخر، از سر فهمیدن.سنگی کوچک از کنار چشمه برداشت و در کف دست مرد گذاشت.گفت: «این سنگ را ببین. نه می‌خواهد کوه باشد، نه رودخانه. همین که سنگ است، کافی است. تو چرا می‌خواهی چیزی باشی که نیستی؟»مرد گفت: «اما سنگ که زندگی ندارد.»پیرمرد پاسخ داد:«زندگی داشتن کافی نیست؛ زندگی کردن کافی است. و زندگی کردن یعنی همین که هستی را بپذیری و از آن استفاده کنی. تو اگر همین امروز، همین‌طور که هستی، شروع کنی… کافی هستی.»مرد پرسید: «از کجا بفهمم کافی هستم؟»پیرمرد گفت:«وقتی دست از مقایسه برداری، وقتی به جای بیشتر خواستن، درست‌تر خواستن را انتخاب کنی، وقتی به جای دویدن، قدم برداری… آن‌وقت می‌فهمی کافی بودی؛ فقط دیر فهمیدی.»پیرمرد رفت، اما سنگ در دست مرد ماند.سال‌ها بعد، مرد فهمید که آن سنگ هیچ قدرتی نداشت؛ فقط یادآور این بود که کافی بودن یک وضعیت نیست، یک تصمیم است.---🟫 تمرین عملی برای درونی‌سازی «کافی بودن»این تمرین را خدا مراد احتمالاً با همان لحن ساده و صریح پیشنهاد می‌کرد:1) فهرست «کافی‌ها»امشب سه چیز را بنویس که همین حالا در تو «کافی» هستند.نه عالی، نه کامل—فقط کافی.مثال:• مهربانی‌ام کافی است برای یک گفت‌وگوی خوب.• دانشی که دارم کافی است برای شروع یک پروژه.• توانم کافی است برای یک قدم کوچک.2) فهرست «اضافه‌ها»سه چیزی را بنویس که فکر می‌کنی باید «بیشتر» باشد، اما اگر دقیق نگاه کنی، همین حالا هم کافی‌اند.مثال:• وقت ندارم → اما برای یک کار کوچک وقت دارم.• پولم کم است → اما برای اولین قدم کافی است.• اعتمادبه‌نفسم کم است → اما برای شروع یک مکالمه کافی است.3) جمله‌ی روزانهفقط یک جمله را تا سه روز تکرار کن:«من برای قدم اول کافی هستم.»نه برای همه‌چیز، نه برای آینده، نه برای موفقیت کامل—فقط برای قدم اول.@yogasp