سلام همراه گرامیقبل از پیام ماه، بیایید با هم حرف بزنیم و ما هم غُرهایمان (یا دردها) را بیرون بریزیم؛ ·       به تناسب هر فصلی کمبودی را به رُخمان می کشند، تابستان بی برقی و زمستان بی گازی و ...،  «تناسب» یکی از اجزای زندگی جمعی است، چه آسان به فنا دادیمش! ·       هر دوره ای همبستگی را بر تخت تازیانه و تمردی نشانند، مرگ بر این و مرگ بر آن ...، «همبستگی» همه می دانند، ستون جمع و جماعت است، چه سرخوشانه به خشونت دادیمش! ·       در هر برهه ای حقوق شهروندی به بهانه های رنگارنگ گم شد، اعتراض کارگری، حجاب و ...، «حقوق شهروندی» علیت تام امنیت مردم در قبال یکدیگر را، چه بی باکانه به سرکوب دادیمش! ·       «توانگری» و توانمندی رکن پایه است، با گرانی و فقر روزافزون، چه با دست و دل بازی، به ناچاری دادیمش!نمی دانم چرا می گویند جامعه پیچیده است!آیا سمت و سوی همین چند پدیده (توانگری - تناسب – همبستگی – حقوق شهروندی)، برای تشخیص و تعیین کفایت نمی کند؟بگذارید جامعه شناس را صدا بزنیم؛ نه برای توضیح و شرح بیشتر، برای دادن «نقشه راهی» به دستمان.منتظر نظرات ارزشمند شما همراهان هستیم. سایت جامعه شناسان جوانwww.youngsociologists.comکانال تلگرامی جامعه شناسان جوانhttps://telegram.me/Young_Sociologistsاینستاگرام جامعه شناسان جوانhttps://www.instagram.com/young.sociologists/@Young_Sociologists