حیاتی یا مفیدیوسف پزشکیان◀️ وقتی می‌گوییم چیزی حیاتی است یعنی اگر نباشد حیات ما به خطر می‌افتد. حیات ما یعنی حیات کشور. چند تا مثال می‌زنم. ۱- نفت و گاز و دانش بهره‌برداری و استفاده از آن‌ها برای ما حیاتی هستند. اگر نباشند زندگی جمعی ما دچار مشکل جدی می‌شود. چون نیمی از اقتصاد ما به آن وابسته است. انرژی ما به آن وابسته است. معیشت مردم ما به آن وابسته است. ۲- توانایی نظامی و فناوری‌های موشکی و پهپادی حیاتی هستند. چون اگر نباشند در مقابل حمله دیگران بی‌دفاع می‌شویم و طمع می‌کنند که به ما حمله کنند. اگر حمله کنند شکست می‌خوریم. ۳- رضایت و همراهی مردم با حکومت برای ما حیاتی است. اگر مردم از حکومت فاصله بگیرند، ادامه حکومت با مشکل مواجه می‌شود. برای ما حیاتی است که مشارکت مردم در انتخابات بالای ۵۰ درصد باشد. برای ما رضایت مردم از حکومت حیاتی است.۴- کشاورزی، دامداری و شیلات (لااقل در یک حد معقول) برای ما حیاتی است. چون معیشت ما به آن گره خورده است. یک پایه امنیت غذایی ما است.۴- کلیت ساختار سلامت (بهداشت، تغذیه، بیمارستان، ....) برای ما حیاتی است. چون سلامت ما به آن گره خورده است. تعیین و تفاهم روی روش‌ها، اولویت‌ها و ... به عهده متخصصان سیاست‌گذاری سلامت است. ۵- آموزش و پرورش برای آینده ما حیاتی است. البته باید در روش‌ها و برنامه‌هایمان بازنگری کنیم. ۶- داشتن رابطه با دنیا برای ما حیاتی است. نمی‌توانیم بدون ارتباط با دنیا زندگی کنیم. بدون صادرات و واردات روال زندگی در کشور مختل می‌شود.◀️ وقتی می‌گوییم چیزی حیاتی نیست معنایش این نیست که مهم نیست. معنایش این نیست که بی‌فایده است. می‌توانیم صدها فناوری مهم و مفید نام ببریم که برای ما حیاتی نیستند. بگذارید مثال بزنم.۱- خودروسازی برای ما حیاتی نیست. می‌توان خودرو را وارد کرد. می‌توان وسایل حمل و نقل عمومی را گسترش داد. ۲- هواپیماسازی برای ما حیاتی نیست. چون می‌توانیم هواپیما را وارد کنیم. ۳- داشتن رصدخانه برای ما حیاتی نیست. ۴- صنعت توریسم برای ما حیاتی نیست. همین الان هم توریست زیادی نداریم ولی زندگی می‌کنیم. ۵- فناوری تصویر برداری ایکس برای ما حیاتی نیست. ۶- فناوری ساخت یک داروی خاص برای ما حیاتی نیست. ما نمی‌توانیم فناوری ساخت تمام داروها را داشته باشیم. هیچ کشوری در دنیا چنین توانایی را ندارد. ◀️ اهمیت نگاه راهبردیوقتی انبوه فناوری‌ها داریم که همه مهم و مفید هستند باید به سراغ کدام فناوری‌ها برویم؟ همه شان؟امکان دست‌یابی به همه فناوری‌ها وجود ندارد. چرا؟ چون ما بودجه کافی برای دست‌یابی به اینها را نداریم. چند روز پیش در تلوزیون برنامه مستندی را نگاه می‌کردم که درباره مریخ‌نورد صحبت می‌کرد. پروژه سفر به مریخ یک پروژه چند میلیارد دلاری است. البته حتی اگر چند میلیارد دلار برای تامین هزینه پروژه سفر به مریخ داشتیم باز هم نمی‌توانستیم. چرا؟ چون آمریکایی‌ها قبلا ده‌ها پروژه بزرگ انجام داده‌اند. دانش مربوط به این حوزه را توسعه داده‌اند. یعنی ۳ میلیارد دلار سفر مریخ روی دوش چند صد میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در گذشته سوار شده است. بودجه کشور ما اجازه چنین سرمایه‌گذاری‌ای را نمی‌دهد.بعضی فناوری‌ها هستند که اصلا بدون همکاری بین‌المللی قابل تحقق نیستند. در مرکز تحقیقات هسته‌ای اروپا بسیاری از کشورهای دنیا همکاری می‌کنند. سرمایه‌گذاری مشترک انجام می‌دهند. بدون مشارکت همه چنین فناوری‌ای توسعه پیدا نمی‌کرد.در چنین شرایطی اولویت‌بندی اهمیت کلیدی پیدا می‌کند. اینکه چگونه اولویت بندی کنیم خودش یک دانش است. موقعیت جغرافیایی، سرمایه انسانی، وضعیت روابط ما با کشورهای دنیا، نگاه سیاستمداران و ده‌ها مسئله دیگر ممکن است در این اولویت‌بندی نقش داشته باشند.◀️ بعضی فناوری‌ها هستند که برای حکمرانی ما در آینده حیاتی هستند و ما متاسفانه نمی‌توانیم به سمت‌شان برویم. ۲ تا از این فناوری‌ها را نام می‌برم: ۱- هوش مصنوعی۲- اتصال و عضویت در شبکه ماهواره‌ای مخابراتیدست‌یابی به این فناوری‌ها الزام‌هایی دارد. ۱- قبل از هرچیزی توجه و تمرکز روی موضوع است. ۲- بودجه و سرمایه. اقتصاد امروز ایران اجازه این‌را نمی‌دهد که ما وارد این لیگ بشویم. باید اقتصادمان بزرگ‌تر شود. ۳- دانش۴- ارتباط بین‌المللی ۵- تمرکز تصمیم‌گیری تلاش کردم بعضی از ابعاد مسئله را بیشتر باز کنم تا سوء تفاهم‌ها رفع شود.https://t.me/ypezeshkian/1826