كوچه پس كوچه‌ی مشد بوی امام رضا مِدِهدیدن گلدسته‌هاش دلِ آدمِ جلا مِدِههر كی كه غصه دِرَه یا گِرِهِی تو كارشَمِرَه تُو صحنِ آقا حال و هواش صفا مدهبعضیا بالایِِ سر، سر رویِ سنگا مزارناشكاشان كه می‌چیكَه هر چی مِخَن آقا مدهصبح زود سر كوچه‌ها هر كی كه از خانه میَهدس به سینش مِزرَه سلامی به آقا مده