به نام او که نامش آرامش دهنده قلب هاست در روزگاری که صدای انفجارها گاهی از تپش قلب آدمی پیشی می‌گیرد، تو هنوز می‌توانی معنایی بسازی که جهان را آرام‌تر کند. جنگ فقط شهرها را ویران نمی‌کند؛ بیش از همه آرامش را می‌شکند. اما درست در همین نقطه‌ی لرزان، معنا چون چراغی کوچک در دست توست؛ چراغی که شاید جهان را روشن نکند، اما مسیر تو و کسانی که به تو تکیه دارند را روشن نگه می‌دارد.در معناشناسی می‌گویند «واژه‌ها خانه‌ی جهان‌اند». پس هر لحظه‌ی مراقبت از روح، و با هر کلمه‌ی زیبا و مهربانانه و هر همراهی با رنج دیگری، خانه‌ای تازه می‌سازی؛ خانه‌ای که جنگ توان ویرانی‌اش را ندارد. وقتی دست کسی را می‌گیری، اندوهش را می‌شنوی، یا به او می‌گویی «می فهم»، در برابر بی‌معنایی جهان می‌ایستی؛ و این ایستادگی، شکل نجیب و اصیل مقاومت است.در معناشناسی سه محور معنا معرفی شده است :(۱)مراقبت از روح, هر مکث برای آرامش، بازسازی درونی است. (۲)حمایت از دیگران , مهربانی در دل جنگ، آبی بر خاک سوخته است؛ دیر یا زود سبز می‌شود. (۳) معنا ساختن , معنا جایی است که رنج به روایت، روایت به فهم و فهم به توان ادامه‌دادن بدل می‌شود.دراین روزگار سخت زیستن،ساختن معنایی است که با آن جهان کوچک اطرافمان روشن‌تر می‌شود؛ روشنایی‌ای که جنگ طلبان از آن می‌ترسند.لطفا روشن باش و روشنایی ببخش که نهایتا زمین را انسان های پاکیزه و روشن ضمیر به ارث خواهند برد . با تشکر هادی زمانیhttps://t.me/zamanipr