مردم ، توسعه و دیالکتیک ارزش آفرینی هادی زمانی اگر تاریخ مردم شناسی را با الگوی اثربخشی و بهره وری م

مردم ، توسعه و دیالکتیک ارزش آفرینی هادی زمانی اگر تاریخ مردم شناسی را با الگوی اثربخشی و بهره وری مورد مطالعه و تحلیل قرار دهیم در تمام دوران تاریخ و اعصار مختلف تاریخی با دوقشر انسان اجتماعی روبرو می شویم: ارزش آفرینان و مصرف کنندگان هر انسان بسته به نقش ها و ایفای مسئولیت اجتماعی خود یا ارزش آفرین است و یا مصرف کننده. ارزش آفرینان کسانی هستند که با نگرشی متفاوت به جهان پیرامون می نگرند و به اصطلاح پیچش مو را می بینند و چون روح بلند و قلبی بزرگ دارند و دغدغه شان آسایش، رفاه و امنیت همنوعانشان است ، به طور سیستماتیک می اندیشند که چگونه جهان بهتری برای زیست انسان ها بسازند. پس با تلاش و کوششی مضاعف از همه آنچه که خداوند در اختیارشان قرار داده، دست به سازندگی می زنند. این سازندگی می تواند محصول جدیدی باشد؛ همچون توشیبا که خلاقانه با تولید لوازم خانگی آسایش و رفاه را به خانواده ها ارزانی کرد یا می تواند وسیله ای توانا و قدرتمند برای حمل و نقل عمومی باشد، همچون فورد که وقتی برای اولین بار اتومبیل را دید از خود پرسید ؟ چگونه می توان این وسیله را به ابزاری برای رفاه عمومی انسان ها تبدیل نمود؟ و پاسخ این سوال ارزشمند کارخانه خودرو سازی فورد و تولد سبک مدیریت کلاسیک و مفهوم رشد اقتصادی گردید. یا می توان وضع یک قانون جدید باشد که زمینه تعالی و رشد اجتماعی را فراهم آورد؛ همچون اعلامیه آزادی بردگان آبراهام لینکلن، شانزدهمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده که در اوج جنگ داخلی آمریکا صادر کرد و سپس در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا مُدوّن ساخت و یا قائم مقام فراهانی و امیرکبیر در ایران که هر کدام با سیاستگذاری هایی باعث ایجاد نظم و یکپارچگی و رشد سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی جامعه شدند.در حقیقت ارزش آفرینی فقط یک کنش اقتصادی صرف نیست، بلکه یک نگرش متفاوت به جهان اجتماعی است. در واقع معنای اصلی ارزش آفرین یعنی افزودن چیزی به جهان. چه اندیشه ، چه نهاد ، چه فناوری و چه یک اصلاح اجتماعی و ارزش آفرینان به قول ماکس وبر؛آینده‌نگر، هدف‌مند، مسئولیت‌پذیر و برخوردار از اخلاق کاری شدید هستند. مردان و زنان سخت کوش و با اراده ای که ساختارهای غالب اجتماعی را در می نوردند و طرحی نو در می اندازند و باعث رشد جامعه می شوند . توسعه بدون وجود و تلاش ارزش آفرینان، معنا و مفهومی ندارد . مهمترین ویژگی ارزش آفرینان ؛نگاه متفاوت و عالمانه به جهان است مثل آن سیبی که به سر نیوتون خورد و قانون جاذبه کشف شد یا حرکت در کتری آب جوش که باعث کشف موتور بخار توسط جیمز وات شد و صدها مثال دیگر که از یک نگاه متفاوت خلق شده است. اما بدون سختکوشی ، پیگیری و ممارست این نگاه؛ راه به جایی نمی برد و به راه حل جدیدی برای بهبود زندگی عموم جامعه منجر نمی شود. ارزش آفرینان پر تلاش و سخت کوش اند و از شکست ها خسته نمی شوند. آنها هر شکست را پلی برای عبور از مشکلات می دانند و برای رسیدن به هدفهای بزرگشان هزینه های بسیاری پرداخت می کنند. هزینه آسایش و رفاه امروز خود در قبال موفقیت فردا. آنها آینده سازند و آنچه که امروز ما به آنها دست یافته ایم؛ محصول نگرش و تلاش و کوشش آنها در گذشته است. ارزش آفرینان با مسئولیت و تعهد صدچندان به ایجاد جهانی بهتر و زیباتر ،خود را به دل خطر می زنند تا دیگران که تنها نقش مصرف کننده را دارند، آسوده زندگی کنند و دست آوردهای آنها را به خوبی مصرف کنند. ادیسون و تسلا و همکاران شان با خلق نور ، جهان تاریک را روشن نمودند. ارزش کار آنها تنها به خلق روشنایی نیست. آنها یک سیستم ساختند. شبکه ای از برق ، نیروگاه ، ابزارها و وسایل مختلف برقی صنعتی و خانگی و انبوهی کارخانه تولیدی و نهایتا مدل های کسب و کار را خلق نمودند که باعث شکل گیری جهان مدرن شد. جهانی که درآن کسب و کار های زیادی بر اساس ارزش افزوده برق متولد شدند و خواهند شد. ارزشی که آنها ایجاد کردند امروزه با ارزش آفرینانی چون ایلان ماسک در خودروهای برقی ، سفرهای فضایی ، هوش مصنوعی و انرژی های پاک و اینترنت جهانی رفته رفته جهان را به سمت و سوی تخیل و خیال رهنمون می سازد. دیگر سفر در فضا افسانه نیست. قشردوم یک جامعه ، مصرف کنندگان هستند که عموم جامعه را تشکیل می دهند. مهمترین ویژگی مصرف کنندگان یا همان شهروندان ، نگرش غالبی ، روزمرگی، تلاش اندک و بی هدف تنها برای امرار معاش و بی توجهی به جهان پیرامون است. مصرف کنندگان شیفته مصرف اند و عاشق خرید کردن و بازار مقصد همیشگی آنها است. آنها جهان را در لحظه می بینند و گذشته وآینده، برایشان مساله ای از نبودن ها و ناشدنی ها است.تورستین وبلن مصرف‌کنندگان را افرادی می‌داند که مصرف برایشان «هویت‌ساز» است.در نظریه ویلن آنها شیفته خرید ،روزمره‌زیست ، بی‌توجه به آینده اما ستون‌های جامعه محسوب می شوند و وجودشان باعث تعالی ارزش آفرینان است. بایستی توجه داشت که هدف نهایی ارزش