آفرینان ، مصرف کنندگان هستند. شهروندانی که آنها تلاش می کنند تا برایشان آینده ای روشن ، آزاد و آباد و مرفه از طریق تولید «معانی خاطره ساز» بسازند. مهمترین دغدغه مصرف کنندگان بهتر زیستن است . حال آنکه دغدغه ارزش آفرینان ایجاد یک زندگی بهتر برای شهروندان است. نکته مهم در این خصوص رابطه دیالکتیکی بین این دو قشر است.درست است که جامعه بدون ارزش آفرینان فرصت تعالی و پیشرفت را از دست خواهد داد اما مصرف کنندگان هم ستون های توسعه اجتماعی هستند.اکثریتی که وجودشان هدف اصلی ارزش آفرینان است. برای مثال چرخه تولید یک کارخانه به مشتریان وفادار و همیشگی اش وابسته است . تا زمانی که مردم محصولات آن کارخانه را می خرند، چرخ تولید کارخانه می چرخد. پس هر چه درخواست بیشتری برای خرید محصولات تولیدی یک مجموعه توسط شهروندان وجود داشته باشد، اهمیت آن محصول ایجاد شده به عنوان یک ارزش بیشتر می شود. برای مثال کارخانه بیسکویت گرجی با سابقه هشتاد ساله و تولید محصولات با کیفیت و خوشمزه، هر شهروندی را ترغیب می کند تا برنامه عصرانه صمیمی با دوستان و عزیزان به صرف چایی و بیسکویت را برنامه ریزی نماید. خوشمزگی بیسکویت ، ارتباط و صمیمیت بیشتر را ترویج می دهد. در اینجا تولید یک محصول به یک ارزش والا منتهی می شود و حتی می تواند آن را ایجاد کند . بررسی تاریخچه بیسکویت در جهان مبین آن است که بیسکویت بیش از آنکه محصولی تفریحی و شادی آفرین باشد . تامین کننده غذای دایمی سربازان در میدان جنگ بوده است، جایی که حمل و توزیع غذا به سادگی میسر نیست. به زبان دیگر سربازانی که با جان و دل برای دفاع از وطن شان می جنگند با بیسکویت تغذیه شده و سلامتی و توانایی خود را برای دفاع حفظ می کنند. در اینجا ارتباط پیوسته بین محصول و مصرف کننده ارزش افزوده ای را ایجاد می کند که یک اتفاق ساده به یک رویداد معنوی ماندگار تبدیل می شود. نشاط عمومی در هر حالت و لحظه ای. در حقیقت معنای اصلی زندگی در ارتباط دیالکتیکی بین ارزش آفرین ، شیوه عمل مصرف کننده و ارزش ایجاد شده ناشی از تولید محصول و خدمات است. تا زمانی که سه ضلع این مثلث در یک ارتباط پایدار ، مستمر و سرشار از حس رضایت قرار داشته باشند ،جامعه در مسیر تعالی و پیشرفت ناشی از چرخه ارزش ها حرکت می کند. در حقیقت هر جایی که ارزشی آفریده می شود و توسط مردم پذیرفته می شود، یک اتفاق زیبا و یک رویداد متعالی شکل می گیرد. نظام ارزشی جامعه از خلق یک محصول به یک باور مشترک عمومی ارتقاء می یابد و این ارزش دیگر نه توسط ارزش آفرین که توسط مردم حفظ می شود . فرهنگ عینی که زیمل به خوبی آن تبیین نموده است. اینکه می گویم مصرف کنندگان ستون های جامعه هستند نه به عنوان یک نگرش اقتصادی به معنای مشتری بلکه به این عنوان که آنها حافظان اصلی ارزش های خلق شده هستند. تا وقتی که افرادی در جامعه لذت عصرانه چایی خوردن با بیسکویت را جز برنامه اصلی زندگی خود قرار می دهند ،کارخانه بیسکویت گرجی و مینو و سلامت تولید بیشتری باید داشته باشند ، خلاقیت روز افزون به خرج دهد و در مسیر شناسایی ، دسته بندی و تامین ذائقه مشتریان مختلف خود باید برنامه ریزی انجام دهد. ارزش آفرینان از رنج مضاعف، شکست های پی در پی و تنها ماندن و گرسنگی و فقر و ... دلزده و خسته و اندهگین نمی شوند. آنها با قدرت مسئولیت پذیری و تعهدی که خداوند در وجودشان نهاده و هرگز نمی توانند نسبت به همنوعانشان بی تفاوت باشند، استوار و محکم به سوی چشم اندازی که ترسیم کرده اند ،حرکت می کنند و در این صعود سخت و طاقت فرسا با جدیت و پشتکار و خردورزی تنها به خلق و آفرینش و ایجاد ارزش افزوده و شکل دهی دنیای جدید می اندیشند. چنین رویکردی برای مصرف کنندگان و عموم جامعه مطبوع نیست. اما این مفهوم چیزی از ارزش مصرف کنندگان درشکل دهی توسعه پایدار کم نمی کند. چرا که توسعه پایدار و شکل گیری جامعه سالم نیازمند هر دو قشر ارزش آفرین و مصرف کننده به طور مداوم می باشد.رابطه دیالکتیکی بین این دو و ارزش خلق شده باعث می شود تا فرهنگ تولید به معنای حمایت همه جانبه و تسهیل گر از ارزش آفرینان و توانمندسازی مصرف کنندگان؛ فرهنگی فراگیر و مورد قبول بیافریند. بایستی توجه داشت که اگر ارزش آفرینان تنها بمانند و مورد حمایت جامعه و قوانین و مقررات قرار نگیرند، استقلال جامعه رفته رفته دچار خدشه شده و وابستگی اقتصادی جای آن را می گیرد. در چنین جامعه ای مصرف کنندگان دیر یا زود بایستی استعمار را در شکل های مختلف تجربه کنند. بقای استقلال یک جامعه و دوری از وابستگی به رابطه بین ارزش آفرینان ، مصرف کنندگان و ارزش های یک جامعه ارتباط مستقیم و حتمی دارد . مثلثی که با وجود نهادهای اجتماعی قدرتمند به مکعب توسعه ختم خواهد شد. منتشز شده در روزنامه عصر اصفهان - روزنامه اجتماعی، اقتصادی صبح اصفهان چهارشنبه 4 شهریور 1405 صفحه چهارم ستون اول