ما با سره‌گرایی تُندروانه و بیمارگونه هم‌سو نیستیم،و هرگز باور نداریم که زبان پارسی باید بی‌‌چون و چ

ما با سره‌گرایی تُندروانه و بیمارگونه هم‌سو نیستیم،و هرگز باور نداریم که زبان پارسی باید بی‌‌چون و چرا از واژگانِ بیگانه تُهی گردد.هر زبانی از روی نیازمندی،واژگانی را از دیگر زبان‌ها وام می‌گیرد؛ و وام‌گیریِ لگام‌ گسیخته‌ی زبان پارسی از تازیان، نه از روی نیازِمندی زبانی، که از روی خودباختگی و تازی‌زدگی رخ داده است.برای نمونه، هنگامی که زبان پارسی خود واژگانِ «پرسش» و «پاسخ» را داشته است، وام گرفتنِ«سؤال» و «جواب» از زبان عربی به کدامین نیاز زبانی می‌توانست باشد؟از این دست وام‌واژگان که همتای آشنای پارسی دارند و بهتر است به‌جای«وام‌واژه»، آنها را«زورواژه» بنامیم،در زبانِ امروزِ ما بسیارند.                    (سیامک رستمی)🚨از این پس؛۱- واژگان پارسی«بيش فروشی، هم‌افزایی»بجای واژه تازی«مزایده» ۲- واژگان پارسی«ارزان‌خریدن، کاهش‌گری»بجای واژه تازی«مناقصه»۳- واژگان پارسی«کاستی، نارسا»بجای واژه تازی«ناقص»۴- واژه پارسی«وابستگی» بجای واژه تازی«نسبت»۵- واژگان پارسی«خرمی، شادی»بجای واژه تازی«شعف.»@zamenjannews