مهدی یزدانی خرمسر بریدن نشانه ای‌ست تاریخی از نفرت و البته اقتدار. نشانه‌ی فاتحان و در عین‌حال بیان گر خشونتی که باید در افواه بپیچد، چنان که این دختر چهارده ساله، رومینا اشرفی، آن را درک کرد. چون کربلایی رضا که پدر بیولوژیک‌اش بوده احساس داشته او "آبروی"‌اش را برده. تا همین لحظه انواع روایت ها درباره ی این قتل فجیع نوشته شده است، اما این روایتی‌ست که مدام تکرار می شود به خاطر تسلط پدر بر بدن فرزند انگار. گویا هر چه قتل خشن تر و بدوی تر باشد او بیش تر تطهیر می شود. در رمان"من منچستر یونایتد را دوست دارم" راوی پدری در دهه ی بیست بوده ام که دخترش را در حیاط خانه‌اش و مقابل چشم دیگر اعضای خانواده ش سر میبرد. صحنه ای بسیار تلخ برای خودم که در عین حال در آن سال ها باعث شد کتاب مجوز نگیرد و دست آخر نجات یافت. هر چند بارها جریان های فرهنگی تندرو به رمان حمله کردند و این صحنه ی به خصوص را مصداق سیاه نمایی دانستند. وقتی خبر را خواندم آواری شد روی سرم و چه انگار متصل شدم به تاریخ دختر کشی. به تاریخ تفوقِ پدران بر دخترانی که به زعم‌شان گناهی کرده بودند. در تمام سال های روزنامه نگاری ام به خاطر ندارم این خبر ها متوقف شده باشند. حال در جایی زنده به گور کردن بود، در جایی خفه کردن و گاه سر بریدن و... . تکلیف هم که مشخص است. پدر «خون» فرزند را صاحب است و مجازاتش در نهایت به علت جنبه ی عمومی جرم. پدر بزرگم برای‌ام تعریف میکرد در سال های دهه ی بیست چگونه برادری سر خواهرش را وسط کوچه برید. میگفت هیچ کس جلو نرفت، گفت موهایش بافته بود. گفت «گیس» ها را دور دست‌اش پیچید، بعد با زانو دختر را میخ زمین کرد و از قف برید و خون در جوی وسط کوچه لیز خورد. بعد آژان ها وقتی تکان های تن دختر تمام شده می رسند. گفتم چه شد سرنوشت برادر، گفت چند ماه بعد از زندان آزاد شد چون قتل ناموسی بوده، گفت برخی اهالی محل روی دست گرفتندش و نقل بر سرش ریختند که نشانه ی غیرت بود و همان زمان متفقین در تهران رژه می رفتند! حالا قصه ی رومینا و کربلایی رضا جان ها را متالم کرده. همه انگار نقشی میبینند برای خود و این خوب است، چون نشان می دهد جامعه دارد به چیزهایی حساس می شود که قبل تر توجه چندانی به آن نداشت. اما رنج و داغ این ماجرا قابل وصف نیست. خانه ی پدری مملو از چنین خون هایی ست که تا اعماق خاک‌اش فرو رفته اند. تماشای عکس ها و خواندن خبرهای مربوطه اش نشان می دهد سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت حافظ چقدر مصداق دارد. سربُر احتمالا خود را تطهیر شده می بیند، خونِ گرم و جوان و گیج. ما مقابل این سرها مسئولیم، تک تک ما.https://t.me/anjomanbualii/2#انجمن_بوعلى #انجمن_همدان @zanananjomanbuali