یک اصل را هرگز فراموش نکنید:بر روی زمین مالک هر چیزی که شوید ، زندانی آن هم خواهید بود. فرقی نمی کند این مالکیت ، تملک بر یک باغچه یا طویله یا خانه باشد ،  یا مالکیت بر یک شغل ، پیشه یا حرفه. مالک یک عنوان یا یک لقب شدن. مالک سر و همسر و بچه شدن! ... کشاورز اگر مالک کشتزاری ست ،  اسیر آن تکه زمین هم هست! زمینی که عمرش را به پای آن میریزد و ای بسا که بر همان هم می میرد. و هرگز در او جهانگردی متولد نخواهد شدمالک هر چیزی که شوید ، زندانی آن هم خواهید بود. این را فراموش نکنید. و در این زمانه ی سودا زده و سوداگر ، "بازار"  همیشه شما را تشویق به "مالک شدن" می کند! و همه چیز امروز بازاری دارد!.. حتی عشق و ازدواج!  بازار می گوید: شما هیچ چیز نیستید تا مالک "چیزی" نباشید! آنچه دارید ، آن هستید. و این قانونی غیر قابل تخطی است.  "اموال شما" همان "شماست".  شما مدرک دکتری تان هستید. مغازه ی بقالی تان هستید. عنوان وزارت و وکالت تان اید... یا عناوینی عامیانه تر مثل زن فلانی ، شوهر فلانی ... نوکر فلانی .. ارباب فلانی ..  مادر فلان بچه پدر فلان کس! اما "بازار" هرگز در مورد "اسارت پس از مالکیت" حرفی نمی زند. هر بازاری فقط به وجود آمده تا شما را تشویق به خرید کند. در بازار عشق و ازدواج ، حرفی و سخنی از اسیر یک مرد یا یک زن شدن،  نیست! در بازار کنکور و "انتخاب رشته" حرفی از اسارت همه ی عمرتان به یک "مدرک" یک عنوان تحصیلی نیست .. و در بازار شهرت و قدرت سخنی از اسارتی که آن مقام برای شما به همراه خواهد آورد.قصه های زیادی وجود دارد از آدم هایی که در نظر دیگران ظاهراً "همه چیز" داشته اند ، اما آنرا رها کرده اند تا "آزاد" باشند!   شاهزادگانی که تخت ولیعهدی را فرونهاده و گریخته اند.. کهن ترین شان "بودا" و  تازه ترین شان همین پرنس انگلیسی که از تاج و تخت فاخر بریتانیا گریخته و با همسرش به آمریکا پناهنده شدمالکیت های بزرگ ، اسارت های بزرگ اند. این چیزیست که "بازار"  به شما نمی گوید