❤️ وقتی «مراقبت» به خشونت تبدیل می‌شود؛ روایت زنان از خشونت مامایی در اتاق‌های زایمانسازمان جهانی به

❤️ وقتی «مراقبت» به خشونت تبدیل می‌شود؛ روایت زنان از خشونت مامایی در اتاق‌های زایمانسازمان جهانی بهداشت سال‌هاست درباره بدرفتاری با زنان در دوران زایمان هشدار می‌دهد و آن را مسئله‌ای مرتبط با سلامت عمومی و حقوق بشر می‌داند. این بدرفتاری می‌تواند شامل خشونت جسمی و کلامی، تحقیر، تبعیض، نقض حریم خصوصی، بی‌توجهی، انجام اقدامات پزشکی بدون رضایت آگاهانه و محروم کردن زن از امکان تصمیم‌گیری درباره بدن خود باشد. (World Health Organization)مطالعه‌ای به رهبری سازمان جهانی بهداشت در چهار کشور ــ غنا، گینه، میانمار و نیجریه ــ نشان داد بیش از یک‌سوم زنان در مراکز درمانی نوعی بدرفتاری را هنگام زایمان تجربه کرده‌اند. در مشاهدات پژوهشگران، ۵۹ درصد معاینات واژینال ثبت‌شده بدون کسب رضایت انجام شده بود و ۷۵ درصد اپیزیوتومی‌های مشاهده‌شده نیز بدون رضایت زن صورت گرفته بودند. مواردی از سزارین بدون رضایت نیز ثبت شد. (World Health Organization)🌸بنابراین خشونت مامایی الزاماً به معنای ضرب‌وشتم نیست. پزشکی که بدون توضیح دست به معاینه واژینال می‌زند، انجام یک مداخله را بدون رضایت بیمار بدیهی می‌داند، درد زن را مسخره می‌کند، حریم خصوصی او را رعایت نمی‌کند یا امکان انتخاب آگاهانه را از او می‌گیرد، می‌تواند در بازتولید همین چرخه نقش داشته باشد.سازمان جهانی بهداشت تأکید می‌کند مراقبت محترمانه در دوران زایمان باید کرامت، حریم خصوصی و محرمانگی را حفظ کند، فرد را از آسیب و بدرفتاری مصون نگه دارد و امکان انتخاب آگاهانه و برخورداری از حمایت مستمر در جریان زایمان را فراهم کند. (World Health Organization)✅وقتی رحم به «ملک» نهاد پزشکی تبدیل می‌شودیکی از مهم‌ترین بخش‌های مقاله ایمان عادل، تلاش او برای توضیح ساختار قدرتی است که پشت این رفتارها قرار دارد.بخشی از خشونتی که زنان در اتاق‌های زایمان تجربه می‌کنند از نگرش‌های مردسالارانه به جنسیت و بدن زن سرچشمه می‌گیرد. بدن زن که پیش‌تر به کارکرد جنسی و تولیدمثلی‌اش تقلیل داده شده، هنگام زایمان نیز ممکن است به چیزی تبدیل شود که گویی در اختیار نهاد پزشکی قرار گرفته است.✒️در چنین فضایی، زن دیگر انسانی نیست که درباره بدنش حق تصمیم‌گیری دارد؛ بدن او به «موردی پزشکی» تبدیل می‌شود که دیگران باید آن را مدیریت کنند.این نگاه را می‌توان در مداخلات پزشکی غیرضروری یا بدون رضایت، اپیزیوتومی بدون توضیح و رضایت، معاینات واژینال مکرر، سزارین بدون رضایت کافی یا نادیده گرفتن اعتراض بیمار دید. مسئله این نیست که این اقدامات پزشکی ذاتاً خشونت‌آمیزند؛ بسیاری از آنها در شرایط مناسب می‌توانند ضروری و حتی نجات‌بخش باشند. مسئله زمانی آغاز می‌شود که ضرورت پزشکی، توضیح، رضایت آگاهانه و اختیار فرد از فرایند حذف شوند.وقتی فریاد زن با تمسخر، سرزنش یا این جمله پاسخ داده می‌شود که «خودت بارداری را انتخاب کردی»، درد از یک مسئله پزشکی به ابزاری برای انضباط دادن به بدن زن تبدیل می‌شود. درد زایمان بهای زن بودن نیست.فردی که روی تخت معاینه یا زایمان دراز کشیده، تنها یک رحم، یک بارداری یا یک «مورد پزشکی» نیست. او صاحب آن بدن است؛ حق دارد بداند چه اتفاقی قرار است برای بدنش بیفتد، حق دارد سؤال کند، رضایت بدهد یا در شرایطی که امکان انتخاب پزشکی وجود دارد مخالفت کند، حق دارد دردش جدی گرفته شود و حق دارد بدون تحقیر و خشونت مراقبت دریافت کند.#زایمان#بدن_زن 📎ادامه مطلب ▫️zaagaah✈️@Zane_Ruz_Channel