✨ پذیرفتن یک زخم روانی، به این معنا نیست که دیگر هیچ‌وقت درد آن را احساس نخواهیم کرد. بعضی تجربه‌های تلخ، حتی بعد از پذیرش و درمان، ممکن است در موقعیت‌های مشابه دوباره احساسات گذشته را زنده کنند.✨ در روان‌شناسی، این اتفاق با فعال شدن حافظه‌ی هیجانی مرتبط است؛ یعنی ذهن، تجربه‌های جدید را به زخم‌های قدیمی پیوند می‌دهد و همان احساسات آشنا دوباره فعال می‌شوند. به همین دلیل، گاهی شدت واکنش ما بیشتر از خودِ اتفاق امروز به نظر می‌رسد.✨ بازگشت اندوه یا درد، همیشه به این معنا نیست که درمان بی‌نتیجه بوده یا دوباره به نقطه‌ی اول برگشته‌ایم. این تجربه می‌تواند بخشی طبیعی از مسیر ترمیم روان باشد؛ مسیری که معمولاً خطی و بدون فراز و نشیب نیست.✨ در دوره‌های پراسترس یا زمان‌هایی که احساس ناامنی بیشتری را تجربه می‌کنیم، زخم‌های قدیمی هم حساس‌تر می‌شوند و احتمال دارد دوباره خودشان را نشان دهند. این واکنش، بیش از آنکه نشانه‌ی ضعف باشد، یادآور این است که روان هنوز در حال پردازش و ترمیم است.✨ شاید مهربان‌ترین کاری که می‌توانیم برای خودمان انجام دهیم، این باشد که به‌جای سرزنش کردن خود برای بازگشت اندوه، بپذیریم که درمان یک مسیر تدریجی است و گاهی رشد، همراه با مرور دوباره‌ی زخم‌هایی است که آرام‌آرام در حال التیام‌اند. 🌱‌ با ما همراه باشید:🌼 ذهن آگاهی 🌼Join us:✏️ @zehnagaheman