دوباره همون حسا اومد سراغم. دستا و پاهام یخ زد و نفسم سرد شد. بدنم‌ انگار جدیدا خستگیش رو این طوری ن

دوباره همون حسا اومد سراغم. دستا و پاهام یخ زد و نفسم سرد شد. بدنم‌ انگار جدیدا خستگیش رو این طوری نشونم میده، انگار می ریزه تو کل وجودم از سر تا پام یخ می زنه و مثل مشت می کوبه به جلوی سرم و سینوزیتم رو از خواب بیدار می کنه. جدیدا با احساس سنگینی خیلی زیاد به خواب میرم و توی خواب خودمو می بینم‌که دستام می لرزه ولی کسی کنارم نیست آرومم کنه و حالم بدتر و بدتر میشه و تهش هم با تنگی نفس از خواب می پرم یا تصویر خوابم سیاه و مه آلود میشه. همیشه غم ها و دردام می ریخته تو سینه م بعدش هم آروم آروم می افتاده به جون معده م و فشارم می رفته بالا و تب و لرزم شروع می شده و من می شستم تو جام و سعی می کردم خودم خودمو آروم کنم. و تقریبا هر شب دارم اینا رو تجربه می کنم، این دردا که وقتی به حرفایی که نزدم شون فکر می کنم میان سراغم، درد هایی که خودم به آغوش می کشم و با عرق سرد رو تنم‌می خوابم، نمی دونم چمه ولی اینو خوب می دونم باید حرف بزنم، داد بزنم و تا جایی داره گریه کنم‌ شاید این افکار و سوگی که دارم باهاش زندگی می کنم دست از سرم برداره.