منشأ عزت نفس؛ از درون یا از نگاه دیگران؟عزت نفس یعنی احساسی که نسبت به خودمان داریم؛ اینکه چقدر خود را ارزشمند، و قابل احترام می‌دانیم.اما سؤال مهم این است: منشأ این احساس از کجاست؟ از درون خودمان یا از نگاه دیگران؟در ظاهر، خیلی از ما فکر می‌کنیم عزت نفس‌مان به رفتار و نظر دیگران بستگی دارد.وقتی کسی از ما تعریف می‌کند، خوشحال می‌شویم و احساس ارزشمندی می‌کنیم، اما وقتی انتقاد یا بی‌توجهی می‌بینیم، احساس می‌کنیم کم‌ارزش شده‌ایم.در حالی که این نوع عزت نفس، وابسته و شکننده است؛ چون تا وقتی دیگران ما را تأیید کنند، احساس خوبی داریم، اما با کوچک‌ترین بی‌توجهی، حالمان خراب می‌شود.اما عزت نفس واقعی از درون ما می‌آید.یعنی ما خودمان را ارزشمند می‌دانیم، حتی اگر هیچ‌کس ما را تحسین نکند.این نوع عزت نفس از باورهای درونی، شناخت خود و ارتباطمان با خدا سرچشمه می‌گیرد.وقتی بدانیم خدا ما را بی‌دلیل نیافریده و درون ما نیرویی الهی و باارزش قرار داده، دیگر برای احساس ارزش نیاز به نگاه دیگران نداریم.فردی که عزت نفس دارد:خودش را می‌شناسد و می‌داند چه می‌خواهد.برای رضایت قلبی‌اش تلاش می‌کند، نه برای جلب تأیید دیگران.اشتباه می‌کند، اما خودش را سرزنش نمی‌کند، بلکه رشد می‌کند.اگر کسی او را نادیده بگیرد، باز هم ارزش خودش را از یاد نمی‌برد.اما کسی که عزت نفسش به دیگران وابسته است، همیشه در ترس و اضطراب زندگی می‌کند. چون آرامشش در دستان دیگران است.بنابراین، برای داشتن آرامش و قدرت درونی، باید یاد بگیریم منبع ارزش خود را از درون بسازیم.به جای اینکه از نگاه دیگران خود را ببینیم، باید از نگاه خدا و حقیقت درونمان به خود نگاه کنیم.آن‌وقت خواهیم فهمید که ارزش ما ذاتی است، نه وابسته به تحسین یا قضاوت دیگران. #عزت_نفس🔮@zehnpooya.