پنجره‌ی خیالم را آرامبه روی صبحِ روشن تو می‌گشایم؛ نسیم نسترن چشم‌هایت را از باغِ باد به جانم م

پنجره‌ی خیالم را  آرامبه روی صبحِ روشن تو می‌گشایم؛  نسیم  نسترن چشم‌هایت را  از باغِ باد  به جانم می‌آورد.  در خلسه‌ی این لحظه،  بویِ تو  می‌پیچد در سینه‌ام  و گلبرگ‌های دل  با اعجاز نفس‌هایت  دست در دست  جان در جان  تا بلندای لذت  به پرواز می‌روند.  # ثریا_شجاعی_اصل