می‌گذرد…روزها می‌گذرند،آدم‌ها می‌آیند و می‌روند،و تو کم‌کم می‌فهمیهیچ‌کس آن‌طور که فکر می‌کردیدلش بر

می‌گذرد…روزها می‌گذرند،آدم‌ها می‌آیند و می‌روند،و تو کم‌کم می‌فهمیهیچ‌کس آن‌طور که فکر می‌کردیدلش برای حالِ تو نمی‌سوزد.می‌فهمیانتظار کشیدن برای کسیکه حالِ تو را بفهمد،گاهی فقطخستگیِ بیشتری به جا می‌گذارد.یک روز به خودت می‌آییو می‌بینیچقدر از آدم‌ها خواسته‌ایکه فقط یک‌بارحالت را بفهمند…و آخرِ تمامِ این انتظار،خودت می‌مانیو خودت.شاید بزرگ شدنهمین باشد؛اینکه یک روز می‌فهمیهمه‌ی آدم‌هایی که دوستشان داریقرار نیستهمیشه کنارت بمانند.و تنهاییهمیشه نبودنِ آدم‌ها نیست؛گاهیبودنِ آدم‌هایی‌ستکه هیچ‌وقتتو را نفهمیدند.#سروش_کلهر@zhest_axasii