آدم‌ها راگاهی دیر می‌شناسی.اولش فکر می‌کنیاز جنسِ خودت‌اند؛فکر می‌کنی می‌شودبه بودنشان دل بست،کنارت باشند،حرف‌هایت را بفهمندو بخشی از زندگی‌ات رابه آن‌ها سپرد.زمان که می‌گذرد،آدم‌ها خودشان را نشان می‌دهند؛نه آن کسی که تو دیده بودی،بلکه آن کسی که واقعاً بودند.و تو می‌مانیمیانِ یک تناقضِ بزرگ؛میانِ آدمی که دوستش داشتیو آدمی که حالا می‌بینی.آن‌وقت فقط از آن‌ها دلگیر نمی‌شوی؛به خودت هم شک می‌کنی؛که چطور این‌همه مدتفکر می‌کردییکی از خودت را شناخته‌ای.شاید بعضی آدم‌هاغریبه نمی‌شوند؛فقط یک روز می‌فهمیکه از اولآشنا نبوده‌اند.#سروش_کلهر@Zhest_axasii