🗒 هنر سلطه و بیداری خرد؛تأملی بر سازوکارهای قدرت و غفلت عمومی - بخش اول✍️ #ابوکاظم_حسنی▫️عقلای جامع

🗒 هنر سلطه و بیداری خرد؛تأملی بر سازوکارهای قدرت و غفلت عمومی - بخش اول✍️ #ابوکاظم_حسنی▫️عقلای جامعه‌شناسی گفته‌اند که صاحبان قدرت و امارت، گاه در پرده‌ای از رفتارهای روان‌شناختی، رسانه‌ای و اجتماعی، مردمان را به تمکین و تسلیم بی‌چون و چرا خو می‌دهند و خویشتن را به نماد یا بت‌هایی فراتر از نقد بدل می‌سازند. این فرایند خطیر، که با تحریف حقیقت، نمایش‌های تنظیم‌شدۀ سفارشی و بهره‌گیری هوشمندانه از ترس و نیاز آدمیان صورت می‌بندد، نیازمند تأمل و بصیرتی ژرف است.🔻 در ادامه، مهم‌ترین روش‌هایی را که صاحب‌منصبان نابخرد در این راه به کار می‌بندند، مرور می‌کنیم:➖ تجلیلی مصنوعی در عرصۀ رسانه: آنان با استفاده از رسانه‌های رسمی، خود را چهره‌هایی محبوب، دلسوز و فرزانه می‌نمایانند؛ حتی اگر در پس این پرده، رفتارهایی تبعیض‌آلود و قهری در کار باشد. (به ماجراهای بعد از نامه سرگشاده و تجلیل‌های تصنعی و سفارشی توجه کنید)➖ تحقیر فرودستان و تملق فرادستان: در سلسله‌مراتب قدرت، وابستگان به طبقه بالا، با زیردستان از موضعی بالا سخن می‌گویند تا هرم سلطه را استوار سازند، و در برابر بزرگان، حتی در معرض تحقیر، چهره‌ای مطیع و احترام‌آمیز می‌آرایند تا جایگاه خویش را از دست ندهند. (به رفتارهای برخی مسئولین با تأمل عنایت داشته باشید که شیفته تملق و چاپلوسی دیگران هستند)➖ افسون‌سازی هراس از مخالفت: با سرکوب صداهای منتقد، مجازات معترضان و برچسب‌زنی به دگراندیشان، فضایی می‌آفرینند که مردم از بیان اندیشه‌های مستقل خویش بهراسند.➖ تقدیس شخصیت: با بهره‌گیری از نمادها، شعارها و مراسم‌های پرطمطراق، چهرۀ صاحبان قدرت به‌صورت موجوداتی فرابشری تصویر می‌شود؛ کسانی که خطا نمی‌کنند و همواره خیرخواه و مصلح‌اند. (تکفیر، تخریب و تضعیف ناقدان از آن‌جا نشأت گرفته است)➖ تغذیه خرافه و باورهای وهم‌آلود: برخی از زمامداران، با تمسک به باورهای سنتی و خرافی، مخالفت با خویش را معادل با طغیان علیه مقدسات قلمداد می‌کنند و راه خردورزی و نقد را می‌بندند.➖ عادت دادن به نابرابری: با تکرار رویه‌های تبعیض‌آمیز، جامعه به نابرابری ساختاری عادت می‌کند و آن را امری طبیعی و گریزناپذیر می‌پندارد؛ حتی اگر جان‌ها در سکوت، از جور آن به فغان آید. (تبعیض و ناعدالتی و مدیریت انحصارگرایانه)▫️مطالعات روان‌شناسی اجتماعی نیز گواهی می‌دهد که قدرتِ تزکیه‌نشده و افسارگسیخته از چارچوب‌های #تشکیلات_اسلامی، سرانجام به فساد و خودکامگی می‌گراید. صاحبان قدرت، وقتی بر اریکه‌ای تکیه زنند، چه‌بسا همدلی را از کف دهند و به خودرأیی و استبداد روی آورند. این، همان #پارادوکس_قدرت است: نهادی که برای خدمت به مردم بنیاد شده، به ابزاری برای سلطه بر آنان بدل می‌گردد.🔻ادامه در پست بعدی🔻