بهرام بیضایی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویسان و فیلم‌سازان معاصر ایران است. بخش بزرگی از عمر او صرف پ

بهرام بیضایی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویسان و فیلم‌سازان معاصر ایران است. بخش بزرگی از عمر او صرف پژوهش درباره اسطوره‌های ایرانی، شاهنامه، نمایش‌های سنتی و ریشه‌های فرهنگ ایران شده است.آثاری چون مرگ یزدگرد، غریبهٔ کوچک، شاید وقتی دیگر و مسافران تنها فیلم یا نمایشنامه نیستند؛ حاصل سال‌ها تأمل او درباره تاریخ، هویت و حافظهٔ فرهنگی ایرانیان‌اند.( ۱۳۱۷ –  ۱۴۰۴) بیضایی در این گفت‌وگو، شاهنامه را تنها یک اثر ادبی نمی‌داند؛ بلکه آن را یکی از بزرگ‌ترین ابزارهای حفظ هویت ایرانی پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانی می‌خواند.او می‌گوید پس از آنکه مقاومت‌های نظامی ایرانیان یکی پس از دیگری شکست خورد، نبرد پایان نیافت؛ فقط میدانش تغییر کرد.شمشیرها کنار رفتند و قلم به میدان آمد. از دل همین مقاومت فرهنگی، آثاری پدید آمد که مهم‌ترینشان شاهنامه بود.در نگاه بیضایی، شاهنامه فقط روایت گذشته نیست؛ پاسخی است به فراموشی. کتابی که زبان، اسطوره‌ها، قهرمانان و حافظهٔ تاریخی یک ملت را گرد آورد تا ایرانیان بدانند پیش از هر شکست و هر دگرگونی، چه بوده‌اند و از کجا آمده‌اند.(پست 1224)