▪️ آیا پژوهش‌های علمی می‌توانند ماهیت زیبایی را توضیح دهند؟هنر فقط به خاطر زیباییش نیس که مهمه، بلکه به خاطر تاثیر اجتماعی و معرفتیش هم برای ما اهمیت داره. یعنی به خاطر ماهیت ارتباطیش، ظرفیتش برای افزایش خودشناسی، و تواناییش در به چالش کشیدن طرح‌واره‌ها و پیش‌فرض‌های ما. با این حال، تحقیقات تجربی و آزمایشگاهی درباره‌ی زیبایی، اغلب اهمیت چنین پیامدهای اجتماعی و معرفتی‌ای رو نادیده می‌گیره و در عوض روی ترجیحات، قضاوت‌های زیبایی، لذت یا ارزیابی‌های عاطفی افراد تمرکز می‌کنه. مطالعات علمیِ زیبایی‌شناسی، اعم از پژوهش‌های تجربی، روان‌شناختی و عصب‌زیبایی‌شناسی (نورواستتیکس)، اغلب بر اساس این سوالات شکل می‌گیرن: ۱. وقتی ما یک اثر هنری رو تجربه می‌کنیم چه اتفاقی می‌افته؟ چه فرآیندهای ادراکی، عاطفی و شناختی، واسطه‌ی پاسخ‌های ما به هنر هستن؟۲. آیا می‌شه تفاوت در سلیقه رو توضیح داد؟ و اگر می‌شه، روانشناسیِ فرد و زیست‌شناسیِ فرد چه نقشی در این ترجیحات داره؟۳. آیا واکنش‌های ما به هنر جهان‌شمول هستن یا به لحاظ فرهنگی و تاریخی محدود به موقعیت خاصی می‌شن؟۴. آیا تجربیات هنری لذت‌بخش هستن؟ این تجربیات چه تفاوتی با سایر تجربیات لذت‌بخش دارن؟۵. عواطف ما به چه نحوی در مواجهه با آثار هنری برانگیخته می‌شن؟۶. ترجیحات زیبایی‌شناختی افراد تا چه حد منعکس‌کننده‌ی ویژگی‌های صوری یک اثر هنری هستن؟ (مثلاً اینکه چه ارتباطی با تعادل در ترکیب‌بندی دارن؟)۷. خوشایندی از هنر، به کدوم بخش عصبی اصلی مرتبط می‌شه؟ بخش حسی-حرکتی، بخش ارزیابی احساسات یا بخش دانش مفهومی؟به این ترتیب دانشمندان، قضاوت‌های فردی یا ترجیحات شخصی یا تاثیرات بیولوژیکیِ مواجهه با زیبایی رو در اولویت قرار داده‌ان و عمدتا زمینه‌ی اجتماعی خلق هنر و درک هنر رو نادیده گرفته‌ان. ضمن اینکه در اینجا خطر خلط کردن هنر با زیبایی‌شناسی وجود داره. یعنی این خطر وجود داره که مطالعه‌ی ماهیت هنرها، به توانایی اون‌ها در "ایجاد احساس خاصی از شادی" یا "لذت بی‌طرفانه در بیننده" تقلیل پیدا کنه. اینکه هنر باعث لذت یا خوشایندی می‌شه یا باعث برانگیختگی عاطفی یا فعال شدن ناحیه‌ی خاصی از مغز می‌شه، به این معنی نیس که هنر فقط یک محرک روان‌شناختی یا بیولوژیکیه، بلکه در پیوند با شناخت ما از اون اثر و همین طور در ارتباط با وضعیت اجتماعیه که در اون زندگی می‌کنیم.The Socio-Epistemic Value of Art (2017)@zibaishenasi