از بریم و باوارده تا نارمک و سعادت آباد✍ #کوثر_شیخ_نجدی 🔺این یک جنگ است، همان چیزی که سالها زیر سای

از بریم و باوارده تا نارمک و سعادت آباد✍ #کوثر_شیخ_نجدی 🔺این یک جنگ است، همان چیزی که سالها زیر سایه‌اش زندگی کردیم. امروز می‌زند؟ فردا می‌زند؟ نه بابا جرئتش را ندارد! مگر الکی است؟ می‌دانی ما چه قدرت نظامی بزرگی داریم؟ مادرم می‌گفت وقتی #عراق حمله کرد ما تا مدت‌ها حاضر نبودیم #آبادان را تخلیه کنیم. روال عادی زندگی را پیش گرفته بودیم و فکر می‌کردیم یک شوخی بی‌مزه است که امروز و فردا تمام می‌شود. کی فکرش را می‌کرد از خانه‌های بریم و باوارده، تلی از خاک بماند و جنگ ۸ سال طول بکشد و آن‌همه هم‌وطن، آن‌همه جوان شاخ شمشاد‌مان، بی‌گناه، بی‌چشیدن طعم زندگی، پر‌پر شوند؟ 🔺#جنگ خوشحالی ندارد. دو سر باخت است. و امروز خیلی از ما که چنین هراسان و دل‌نگران اخبار را از صد شبکه دنبال می‌کنیم، برای این است که می‌دانیم این خانه‌‌خرابی، ته تهش مالِ ما مردم است. این راه‌ها، شرکت‌ها، برج‌ها، وزارت‌خانه‌ها و #پالایشگاه‌ها را ما ملت ایران ساخته‌ایم؛ #قسط این ماشین زیر آوار را هنوز یکی از ما دارد می‌دهد. آن سرباز، پسر عزیز‌کرده‌ی یکی از ماست. آن دختر که خواب به خواب رفت، دختر عروسکیِ یکی از ما بود. 🔺این شیون و مصیبت مال ماست، اگرچه مسبب مستقیم‌اش ما نبوده باشیم. اگرچه سال‌ها فریاد کشیده باشیم که می‌شود بهتر از این حکمرانی کرد. می‌شود دست از شعارهای دردسر ساز و پرهزینه و سیاست‌های تنش‌زا برداشت. می‌شود مردم ایران را چنان‌که شعارش را می‌دادید "ولی نعمتان زندگی خواه" دید نه "پیاده نظام‌های آماده‌ی شهادت". خب شد آن‌چه نباید می‌شد! کسی نخواست بشنود، نخواست بفهمد، مرغ حاکمیت یک پا داشت، اصلا شاید واقعا چیزهایی از آسمان به‌شان الهام می‌شود و #شعور ما به درک آن نمی‌رسد. 🔺اما وقتی با اهریمن درگیر می‌شوی مراقب باش شمشیرت را برده باشی. بیش از آن، خِرَدت را هم بردار!حالا ما هراسان و لرزان کنج خانه نشسته‌ایم. توقع نمی‌رود کسی که دارد می‌سوزد، کسی که روح و امید و زندگی‌اش آتش گرفته؛ خیلی خونسرد بیاید دستانش را درهم گره کند و چیزی بگوید که خوشایند شما باشد. آدمِ سوخته فریاد می‌زند و در این فریاد زدن کلماتش را گم می‌کند، افعالش را می‌شکند، در هجوم و هجمه‌ی هول، حالا دیگر توقع اندیشه از بخش بزرگی از مردم نمی‌رود. فرصت گفتگو از دست رفته است. چیزی که سال‌ها برایش فریاد زدیم. اما حالا نمی‌توان کسی را به جرم شیون و هراس، به جرم زاری و برون افکنی آشفته‌حالی‌اش مواخذه کرد. 🔺شاید باورتان نشود، اما ما هم مثل شما غافلگیر شدیم. ما هم نمی‌دانیم باید کجا پناه بگیریم. نمی‌دانیم با این‌همه #ابهام در آینده‌ی نزدیک‌مان چطور کنار بیاییم. نمی‌دانیم شب زیر کدام دیوار بخوابیم. روز نان و برنج و روغن ذخیره کنیم یا فرار کنیم به یک روستا؟ قرار است تمام شود یا قطعی آب و برق در راه است؟ نمی‌دانیم، و ابهام شکنجه‌آورترین احساس دنیا است. فقط می‌دانیم همه‌مان، از ریز تا درشت در خطریم، اگر زودتر کنار شمشیر، خرد را هم نیافزاییم.‌ @kowsar_sheikhnajdiخدایا ما خودمان هزار تا بدبختی داشتیم، دیگر طاقت جنگ نداریم، لطفا یک بار هم که شده، دستور کم دردسری به سران مملکت الهام کن. کمی هم حال ما را در نظر بگیری به جایی برنمی‌خورد. با سپاس.