معیار اشتباهی که بسیاری از ما برای سنجش موفقیت انتخاب کرده‌ایمیکی از رایج‌ترین اشتباهاتی که نه فقط…

معیار اشتباهی که بسیاری از ما برای سنجش موفقیت انتخاب کرده‌ایمیکی از رایج‌ترین اشتباهاتی که نه فقط در میان تریدرها، بلکه در زندگی بسیاری از ما دیده می‌شود، مقایسه کردن خودمان با دیگران است.امروز با چند دقیقه حضور در شبکه‌های اجتماعی می‌توانیم موفقیت، درآمد، سفرها، خانه، ماشین، کسب‌وکار یا سبک زندگی صدها نفر را ببینیم. مشکل از دیدن موفقیت دیگران شروع نمی‌شود؛ مشکل از جایی آغاز می‌شود که این تصاویر را معیار ارزش‌گذاری زندگی خودمان قرار می‌دهیم.واقعیت این است که ما تقریباً هیچ‌وقت تصویر کامل زندگی افراد را نمی‌بینیم. نمی‌دانیم آن شخص چه امکاناتی در اختیار داشته، در چه خانواده‌ای رشد کرده، چه آموزش‌هایی دیده، چند بار شکست خورده، چه ارتباطاتی داشته یا حتی با چه مشکلاتی دست‌وپنجه نرم کرده است. ما فقط نتیجه نهایی را می‌بینیم و بعد آن را با پشت‌صحنه زندگی خودمان مقایسه می‌کنیم؛ مقایسه‌ای که از همان ابتدا ناعادلانه است.به همین دلیل بسیاری از روان‌شناسان معتقدند مفیدترین نوع مقایسه، «مقایسه درون‌فردی» است؛ یعنی مقایسه خود با نسخه گذشته خودمان. اینکه امروز نسبت به شش ماه قبل چه مهارت‌های جدیدی یاد گرفته‌ایم، نسبت به سال گذشته چقدر آرام‌تر، آگاه‌تر یا منظم‌تر شده‌ایم و آیا در مسیر بهتری قرار داریم یا نه.جمله‌ای معروف از تئودور روزولت وجود دارد که می‌گوید:«مقایسه، دزد شادی است.»این جمله امروز بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا کرده است. زیرا در دنیایی زندگی می‌کنیم که دائماً در معرض نمایش بهترین لحظات زندگی دیگران هستیم، اما کمتر کسی سختی‌ها، شکست‌ها و هزینه‌های رسیدن به آن موفقیت‌ها را به نمایش می‌گذارد.معیار واقعی پیشرفت این نیست که از دیگران جلوتر باشیم؛ معیار واقعی این است که از جایگاهی که قبلاً در آن بوده‌ایم جلوتر باشیم. شاید امکانات، منابع مالی، فرصت‌ها یا حتی توانایی‌های ما با فرد دیگری یکسان نباشد. بنابراین منطقی‌ترین کار این است که موفقیت خود را با توجه به شرایط، محدودیت‌ها و ظرفیت‌های خودمان بسنجیم.زندگی یک مسابقه مشترک نیست که همه از یک خط شروع کرده باشند. هرکدام از ما مسیر، امکانات و چالش‌های متفاوتی داریم. به همین دلیل مهم‌ترین سؤال این نیست که «من نسبت به دیگران کجا هستم؟»؛ بلکه این است که «من نسبت به گذشته خودم چقدر رشد کرده‌ام؟»اگر پاسخ این سؤال مثبت باشد، احتمالاً در مسیر درستی قرار داریم؛ حتی اگر هنوز به مقصد مورد نظر نرسیده باشیم. امیرحسین رضائی