فلاسفه و عرفا و تمامی اندیشمندان و متفکرین تاریخی هم از منبع و سرچشمهی درونی خود ادراک کردند و بعن…
انتشار: 2026/07/20 05:51 UTCدریافت: 2026/08/01 00:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:10 UTC
فلاسفه و عرفا و تمامی اندیشمندان و متفکرین تاریخی هم از منبع و سرچشمهی درونی خود ادراک کردند و بعنوان رانژه و سوژه عمل شد و همه آنها تنها توانستند ورقی به اوراق جهان بینی انسانی بیافزایند .حقیقت امر آن است که هستی خاکی در چرخه ای از حیات و رشد تکامل در گذر هست که قدرت چرخش بسیار قدرتمند تر از دیدگاه ها. نظریه ها و اعتقادات و شروع دینی و مذهبی میباشد و حتی اصول اعتقادی دینی که گفته شده است قدرت خداوند پشت آن است پایدار نمانده و هر از چند قرنی همان خدا هم شریعتی جدید با رسولی نو فرستاد تا اعتقادات مذهبی و دینی و آیینی ملتها را با چرخش کیهانی زمین تطبیق دهدبا این توضیح میگوییم که:همه تفاسیر عرفا و بزرگان مذاهب و فلاسفه، تنها یک برداشت شخصی از کنه کلیاتی هست که فراتر از قدرت تفکر و اندیشه های انسان ها بوده و هست .همه را عذر بنه .فیالبداهه قلمی شد. ارادتمند همه نو اندیشان هستم golnoush:کیست که میپرسد؟معصومه نفر:استاد من به نظرم میرسه بعضی عناصر بنیادین در هستی وجود دارند مانند وجود، ناپایداری، وحدت .... که با تفسیرهای ذهنی انسان به پوچی، عشق، زیبایی، رنج, تضاد، ... معنا می شوند. شاید انسان کاملی نباشد که بتواند بدون سوگیری و فیلترهای ذهنی، همه عناصر بنیادین را با هم در یک ترکیب بندی منسجم فهم و درک کند و بخاطر همینست که روایتهای مختلف انسانی شکل می گیرد ...مهتاب غضنفریمن و ما جزئی از هستی هستیم هستیی که از معنا و بی معنایی اکنده هست چرا باید ما خود را مشاهده گر و مفسر فرض کنیم در حالی که بخش معنا داری از هستی هستیم. پس رنج و اندوه و شادی و امید ما نیز بخشی از هستیست بخشی از معنای عظیم و ملغمه وار هستیست ما بیرون از این هستی نیستیم و چه بسا همین انرژی های حاصل از اطوار های ما گرداننده یا باز دارنده ی بسیاری از محرک های هستی باشند ما حلقه ایی از تمامی حلقه هاییم با تعاملات و قابلیت های ویژه خود چون اندوه شادی و غیرهما کشف نمیکنیم بلکه بر حسب ظرف و پتانسیل و نگاه خود خالق. این معانی هستیم در عین حالی که ما و معنا های حاصل از ما عین هستیست .
پستهای تلگرام — دردِ جاودانِگی
🤍 لذّتِ غیابهمیشه پُرسشهایی در جان ما پَرسه میزنند، مثل سربازانی که هرگز از جنگ برنمیگردند.یا مثل بعضی غمها که عینِ بوی باراناند. نمیبینیشان، اما ناگهان تمامِ هوای کاهگلیِ اطرافت را پُر میکنند. میآیند و آرام در جانت مینشینند.یا مثل عطری عجیب که از دیوارها میگذرد و منتظر است تا دری به درون تنهایی باز شود، به خانهای که سالهاست کسی در آن زندگی نمیکند، اما هنوز پردههایش تکان میخورند و روی میزی رنگ و رو رفته، هنوز فنجانی مانده است در آرزوی کسی که دیگر برنمیگردد. آدمی، ایدریغا آدمی!همین قصیدهی کوتاه در قالبِ سنگ، که قافیههایش را، باد با خود میبَرد و وزنش را خاک از بَر خواهد کرد.مثل بعضی دلها که بهارخوابِ خاموشِ یادها و رازها و آوازهایند، مزارستانی آرام و پرحوصله، که گاهبهگاه در ردیفهای آن پرسه میزنیم و در احتمالِ گریه، از خود میپرسیم:کِی بود آخرین بار؟...#عبدالحمید_ضیایی#اقلیم_هشتم @abdolhamidziaei
#دمی_با_موسیقی 🎼آداجیو در سُل مینور ☀️ منسوب به تومازیو آلبینونیتکنوازی ویولنسل : #استپان_هاوسر ارگان: #پاوائو_ماشیچرهبری: #الیزابت_فوچس🍷ارکستر فیلارمونیک زاگرب ۲۰۱۷@abdolhamidziaei
🔺که من عیسی ابن خویشم...به یاد دو خردمند جوانمرگ ایرانی: شهابالدین سهروردی و عینالقضات همدانی #عبدالحمید_ضیایی #آن_یای_لعنتی@abdolhamidziaei
🇲🇺🔻کشتیراندن به خُشکی جانِ جهان دوش کجا بودهاینی غلطم! در دل ما بودهایآه که من دوش چه سان بودهامآه که تو دوش که را بودهایرشک برم کاش قبا بودمیچون که در آغوش قبا بودهایزَهره ندارم که بگویم تو رابی منِ بیچاره کجا بودهای...بسیاری از شعرها، کشتیهایی هستند که در پهنهی بیکرانِ خیال، بیآنکه شبحِ بندری را به خاطر آورند، از موجی به موج دیگر میغلتند. اما بعضی از شعرها زورقهایی کوچکاند که آرام در آغوشِ بندر خاموش نشستهاند. بندری از جنسِ خاطره، یا نگاه، یا غروب، یا حادثه یا حضورِ کوتاهِ آدمیزادی دیگرسرنوشتِ این قایقهای کوچک در دریا، به ماندگاریِ همان بندر بستگی دارد. اگر چراغ آن بندر هنوز در دوردستها روشن باشد، شعر همچنان راه میپیماید و هر بار موجی از احساس را به ساحل میآورد. اما اگر آن بندر در مهِ فراموشی فرو رود، قایق شعر نیز آرامآرام از آبهای خاطره دور میشود.شاید بعضی شعرها برای همهی آدمها نوشته نشده باشند. شاید برای دل یکنفر نوشته شدهاند، برای یک لحظهی یگانه، برای جایی که یک نفر، تنها یک نفر نقشهی راهش را میشناسد...#عبدالحمید_ضیایی#اقلیم_هشتم @abdolhamidziaei
☯ انتظار، انتظار...🍃🍃🍃قدحی دارم بر کف، به خدا تا تو نیاییهِلِه! تا روز قیامت، نه بنوشم، نه بریزم...🤍 عجب تصویرِ شکوهمند و دلنوازی!تصویرِ عاشقی که چراغِ چشم را در رهگذرِ باد و ازدحام تاریکی، همچنان روشن نگاه داشته است.عاشقی که از سپیدهدمِ ازل تا شامگاهِ ابد، قدح شراب بر کف دارد، اما نه به آن لب میزند و نه جام را بر زمین میگذارد...انگار در فاصلهی میان نوشیدن و فروگذاشتن، ناکجاآبادی غریب هم هست که در حدود اربعهی آن، امید، از لذت عزیزتر شده و انتظار، عبادتی خاموش است.انگار برای مولانا، قیامت، نه پایانِ جهان، بلکه امتدادِ همین انتظار است...#عبدالحمید_ضیایی#اقلیم_هشتم@abdolhamidziaei
🔻پادکست خوب بشنویم🌲 سی پادکست درباره شاعران کلاسیک و معاصر و بنیانگذاران خِرد ایرانی با نویسندگی و اجرای: ❇️دکتر عبدالحمید ضیایی 🎼 تدوین موسیقایی: گروه #پادکست_ریوارcastbox.fm/va/7332133%F0%9F%94%BD%D9%84%D… برای دوستان عزیزی که گوشی آیفون دارند:podcasts.apple.com/us/podcast/%D8%B1%DB%8…