اگر روزی از خاورمیانه پرسیدند بگوخاکی بود که افغانش به ایران می‌گریختایرانی‌اش به ترکیهتُرکش به سرز…

به مناسبت روز جهانی انسان دوستی اجرایی زیبا و متفاوت از سمفونی ۹ بتهوون

در ۲۸ مرداد سال ۵۷ یکی از هولناک ترین جنایت های تاریخ معاصر ایران به وقوع پیوست. در شب آن روز عده ای درهای سینما رکس آبادان را بستند و صدهها نفر را که برای تماشای فیلم "گوزنها" گرد آمده بودند، زنده زنده سوزاندند. سبُعیت و توحش این اقدام به اندازه ای بود که هیچگاه عاملان اصلی، مسئولیت آن را بر عهده نگرفتند..

پهن کردن چتر تقدس بر سر نظام سیاسی یک سرزمین✳️ پهن کردن چتر تقدس بر سر نظام سیاسی یک سرزمین ، یکی از صدها اشتباه هولناکی هست که هرگز ترمیم نمی شود. زیرا چه آنهایی که این چتر را باز می کنند و چه توده مردمی که در ابتدا آن را می پذیرند ، نمی ‌دانند حکومت دستاوردی بشری ‌ست و حاکمان نیز انسان‌ هایی اند که شاید به انواع خطاها آلوده باشند. این اشتباه هولناک صاحبان قدرت را از دایره نقد بیرون می برد و لباسی آسمانی بر قامتشان می دوزد.وقتی نظام سیاسی مقدس شود دیگر نمی ‌توان از کاستی ‌های آن سخن گفت و هنگامی که اربابان قدرت مشروعیت خود را نه از سوی زمین ، بلکه از آسمان دانستند‌‌؛ مسلما خود را پاسخگو به جامعه هم نمی ‌دانند و به واسطه این توهم از مردم اطاعت مطلق و بی‌ چون و چرا را طلب می کنند !✍️جورج ریتزر 📚نظريه جامعه شناسی دوران معاصر

‍ 📒خشم خود را فروکش خشم آزادکننده نیست، بلکه اسیرکننده و قیدآفرین است. خشم مانند ریسمانی ما را به طرف مقابل متصل نگه میدارد و باعث ادامه حضور و اثر او در زندگی مان میشود. تا وقتی انرژی عصبانیت و رشوه های حقیر آن، مانند احساس بر حق بودن، احساس قربانی بودن و میل به انتقام را رها نسازیم، در قید الگوهای منفی آن باقی خواهیم ماند.ممکن است شخص خاصی پیوسته به شکل منفی در زندگی ما خودنمایی کند. اما حتی اگر این شخص هم نباشد، به کسان دیگری برخورد می کنیم که ویژگی های مشابه دارند و باعث به وجود آمدن خشم و رنجش در ما میشوند.این الگو، تا روزی که یاد بگیریم با خشم درونی خود چگونه برخورد کنیم. تکرار می شود. آنگاه، ناگهان چنین افرادی از زندگی ما ناپدید میشوند. بنابراین، خشم ممکن است باعث شود که کسی از نظر فیزیکی از ما فاصله بگیرد، ولی از نظر روانی به ما متصل و نزدیک تر خواهد شد، تا روزی که کاملاً خشم و رنجش خود را از او رها سازیم.رهاسازی خشم برای ما فواید بسیاری به همراه دارد. ما آزاد خواهیم شد تا راحتی و آرامش عاطفی پیدا کنیم، قدر فرصت های رشد و التیام را بدانیم، سالم تر و با انرژی تر باشیم و بتوانیم بدون وجود «قیود مخفی»، به دیگران توجه و دلسوزی متقابل نشان دهیم. چنین پیشرفت های مهم احساسی به ما اجازه می دهد به درجه ای بالاتر که در آن، آزادی و آرامش درونی وجود دارد، بدون هیچ زحمتی دست پیدا کنیم.دیوید آر هاوکینز

🔸پیش از هر گفت‌وگوی جدی درباره دین، عرفان، فلسفه یا اخلاق، بهتر است چند نکته روشن شود:هدف ما از طرح پرسش چیست؟ از روی ناآگاهی می‌پرسیم یا تردید و جست‌وجو؟ و آیا منابع و پیش‌فرض‌های خود را می‌شناسیم؟ همچنین لازم است میان نقد یک دیدگاه و حمله به پیروان آن، میان پرسشگری و مجادله، و میان اعتمادبه‌نفس و ادعای دانایی تفاوت بگذاریم.در چنین مباحثی، آشنایی با منابع معتبر، توجه به زمینه تاریخی و مفهومی، پرهیز از داوری شتاب‌زده و رعایت اخلاق گفت‌وگو اهمیت فراوان دارد. بااین‌حال، ناآشنایی کامل با همه آثار فلسفی و عرفانی نباید مانع پرسش‌کردن شود؛ زیرا پرسش، خود می‌تواند آغاز راه شناخت باشد. آنچه نادرست است، نه پرسیدن، بلکه داوری قطعی بدون مطالعه، استناد و فروتنی علمی است.

🔸هر که را خُلق و خوی فراخ دیدی،و سخن گشاده و فراخ حوصله،که دعای خیرِ همه عالَم کند،که از سخنِ او تو را گشادِ دل حاصل می‌شود،و این عالَم و تنگیِ او، بر تو فراموش می‌شود...[آن فرشته است و بهشتی]،و آن که اندر اوو اندر سخن اوقَبضی می‌بینی و تنگی و سردی...آن شیطان است و دوزخی!📕 #مقالات_شمستصحیح محمدعلی موحدص۷۱۳