🔰 نسخهٔ دست‌نویس، آزمونی مناسب‌تر برای سنجش مهارت ویراستارمدت‌هاست به این فکر می‌کنم که چرا بسیاری…

🔰 نسخهٔ دست‌نویس، آزمونی مناسب‌تر برای سنجش مهارت ویراستارمدت‌هاست به این فکر می‌کنم که چرا بسیاری از ناشران، برای سنجشِ تواناییِ داوطلبانِ ویراستاری، متنی تایپ‌شده به آنان می‌دهند. چنین متنی طبعاً، هم ممکن است به ویرایش صوری نیاز داشته باشد (از دستور خط و نشانه‌گذاری و فاصله‌گذاری گرفته تا املا و دیگر موارد) و هم ممکن است از نظر جمله‌بندی و زبان اشکال داشته باشد.اما مسئلهٔ اصلی این نیست که داوطلب چه اندازه می‌تواند یک متن را از نظر صوری پیراسته کند؛ مسئله این است که در سنجشِ مهارتِ ویراستار، باید به کدام بخش از توانایی او بیشتر توجه شود.ویرایش صوری بخشِ جدایی‌ناپذیرِ کارِ ویراستار است و نمی‌توان اهمیت آن را نادیده گرفت؛ بااین‌همه اگر قرار باشد سطحِ واقعیِ مهارتِ ویراستار سنجیده شود، نحو کلام و ویرایش زبانی باید در اولویت باشد. رعایتِ دستورِ خط، نشانه‌گذاری، فاصله‌گذاری و مباحث دیگری از این دست، هرچند به دانش و دقت نیاز دارد، تا حد زیادی بر قواعدی استوار است که می‌توان آن‌ها را با دقت و تمرین و حتی با کمک ابزار نسبتاً سریع اصلاح کرد؛ اما ویرایش زبانی و نحوی داستان دیگری دارد. ویراستار باید زبان را خوب بشناسد، ساختار جمله را بفهمد، نارسایی بیان را تشخیص دهد و بتواند جمله را بهتر کند، بی‌آنکه به معنا و مقصود نویسنده آسیب بزند. این بخش از کار، بیشتر از هر چیز، به تجربه و قدرتِ تشخیصِ زبانی وابسته است.از همین‌جا اهمیت نسخهٔ دست‌نویس روشن می‌شود. متن دست‌نویس معمولاً به مرحلهٔ نهایی پرداخت نرسیده‌است. نویسنده در هنگام نوشتن، بیشتر درگیر شکل‌ دادن به فکر و بیان آن است و کمتر به صیقل‌ دادن جمله‌ها می‌پردازد. به همین دلیل، ضعف‌های جمله‌بندی، نارسایی‌های نحوی و مسائل مربوط به زبان در آن می‌تواند طبیعی‌تر و آشکارتر باشد.پیشنهاد به ناشران این است که برای سنجش داوطلبان، اگر امکان دارد، نسخهٔ دست‌نویسِ بخشی از یک متن را پس از پیراستن موارد صوری، در اختیار آنان قرار دهند؛ یعنی پیش از آزمون، مواردی مانند رسم‌الخط، فاصله‌گذاری و نشانه‌گذاریِ متن تا حدودی یک‌دست و اصلاح شود تا داوطلب ناچار نباشد بخشِ اصلیِ وقت خود را صرف اصلاح این موارد کند. در چنین شرایطی، آنچه بیشتر به چشم می‌آید، توانایی او در ویرایش زبان و نحو کلام خواهد بود.این پیشنهاد البته به معنای بی‌اهمیت دانستنِ ویرایشِ صوری نیست. ویرایش صوری هم باید سنجیده شود؛ اما می‌توان آن را جداگانه و در مرحله‌ای دیگر آزمود. حرف من بیشتر بر سر اولویت این دو در سنجشِ مهارتِ ویراستار است. اگر بخواهیم بفهمیم داوطلب تا چه اندازه ویراستار است، باید فرصتی فراهم کنیم تا توانایی او در فهم زبان و بهتر کردنِ بیانِ خودش را نشان دهد.به نظر نسخهٔ دست‌نویس برای چنین آزمونی ظرفیت بیشتری دارد، چون ویراستار را با خودِ متن و مسائل واقعی آن روبه‌رو می‌کند، نه فقط با مجموعه‌ای از خطاهای صوری.ویراستاری فقط درست‌ کردن فاصله‌ها، نشانه‌ها و رسم‌الخط نیست؛ بخشِ مهم‌ترِ کار، فهم زبان و بهتر کردن بیان، بدون دست‌بردن در معنای متن است. در ویرایش اولویت با زبان نوشته است.مرتضی توانا ۲۸ مرداد ۱۴۰۵🦋🦋#نگارش #ویرایش #ویراستار #دست‌نویسＣ᭄‌❁‌‎‌‌࿇༅═‎═‎═‎═‎═‎═‎┅─ ‌‌‎‌‌‌ ‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌مدرسهٔ مجازیِ ادبیاتِ تیزهوشانمؤسسهٔ روزِ نگارش و ویرایش توانا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌┄┅✿░⃟‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌♥️❃‎‌‌‎─═༅࿇࿇༅═─🦋🎶═‌@adabyatetizhooshan