زنده یاد استاد علی اکبر مهجوریان نماری 🔅۱۳۲۳_ ۱۳۹۵ خورشیدی شاعر، نویسنده و محقق...💠 من به سال ۱۳۲۳ در " نمار " به دنیا آمدمیکی از روستاهای ییلاقی نمارستاق = نیمارستاق از توابع کنونی آمل، و در همسایگی نور و یوش... 🌐 کودکی هایم در کوچه و پس کوچه های خاکی زادگاهم که درختان سبز سیب آنجا، دیوارهای کوتاه گلی دور خانه ها را می پوشاندند گذشته است...🔥 قصه های جن و پری، افسانه های پهلوانان و اسطوره ها در آنجا به مبدأ شان نزدیک تر بوده اند و در لالایی شب های بی خوابی کودکی ام، مادرم از آنان میگفت و خوابم میبرد...💫❇️ عطر ترانه های شفاهی مردم آنجا، که در جریان کار و زحمت و امید و نومیدی و تلاش مردمانش پدید آمده بودند، و صخره ها و سرچشمه های رودخانه هراز،طبیعت زیبا و کوه های مغرور اطرافش با بوی گله ها و علف ها و ایلخی ها، سرگذشته های شبانان و گرد و غبار سواران، با دلتنگی های زنان و دختران هم آبادی و همولایتی های هم سرنوشت آمیخته است...💠 آن یادگار ها در سنگ ها و رودها و درخت ها، و هم در نغمه سرایی پرندگان آنجا نهادینه و درونی شده اند، و طبیعتن به ناگزیر میل بیشتری به سرود شدن در این زبان و در این فضا و جاذبه ها را دارند.❇️ اصولاً ما شاعران شهرستانی که باید به زبان و ادب فارسی اشراف و آگاهی داشته باشیم، وقتی که بخواهیم با خود باشیم و چیزی بنویسیم، و یا شعری بگوییم، ابتدا بنا بر هویت مان، بومی و زادگاهی می اندیشیم.. از این روست که نیما در شعرهای فارسی خود نیز با نمادها و پدیده ها و اسامی بومی زادگاهش، ارتباط حسی و عمیق تری دارد و بدین گونه است که در شعر فارسی اش از واژه گان بومی و مازندرانی و تبری به فراوانی نام برده است. ✳️ بی گمان، تمامی شاعران در هرکجای این جهان باید اینگونه باشند، و از این روی است که علیرغم دارا بودن ملیت های مختلف، دارای وجوه مشترک بسیاری اند...🔘ڪانالــ اهــوراt.me/+Pi9uDFFpzOvhisAJ