🔴 تجربههای تراژیک مهندس سحابی🔷محمد جواد غلامرضاکاشی*@iranfardamag🔻یادنامه پانزدهمین سالگرد پرواز 🔸…
انتشار: 2026/06/27 05:55 UTC
🔴 تجربههای تراژیک مهندس سحابی🔷محمد جواد غلامرضاکاشی*@iranfardamag🔻یادنامه پانزدهمین سالگرد پرواز 🔸چند سال عضو شورای تحریریه ماهنامه «ایران فردا» بودم. جلسات هفتگی با مهندس سحابی داشتیم. در جلسات متعدد ایشان را ملاقات میکردم، اما هیچگاه فاصله میان تصویری که از او در ماههای اول انقلاب دیده بودم، با کسی که روبروی من با لبخند و نگاهی مهربان نشسته بود، پر نشد. آن تصویر فرد مبارزی را به ذهنم متبادر میکرد که مثل پولاد آبدیده استوار و ستیزنده بود. آنکه روبروی من نشسته بود، به اظهار نظرهای خام من که هنوز جوان بودم، خوب گوش میسپرد. انگار حرفهای مهمی از زبان من جاری میشد. جملات من که تمام میشد، کمی تامل میکرد، نکاتی به آنها میافزود یا نقد ملایمی عرضه میکرد. از اتاقش که خارج میشدم، بازهم به فاصلهای میاندیشیدم که میان این مرد منعطف و مهربان و پذیرنده با آن چهره آهنین و استوار عکسها بود. شاید دلیلی برای تعجب نبود، یک عکس چطور میتواند عواطف و رفتار و شخصیت یک فرد را به خوبی بازنمایی کند. اما واقعاً آن فاصله وجود داشت. مهندسی که در عکسها دیده بودم، با این مهندس که هر هفته افتخار ملاقاتش را داشتم، تفاوتهای مهمی داشت. یک اتفاق ماجرا را برای من روشن کرد. ▪️یکی از شبها که در کنار اعضاء تحریریه ایران فردا در حضور ایشان بودیم، صحبت یک نامه به میان آمد. ظاهراً یکی از همرزمان مهندس در زمان پهلوی نامه عتاب آلودی ارسال کرده بود. نویسنده در آلمان سکونت داشت. من او را نمیشناختم. نویسنده مهندس را به عدم صداقت متهم کرده بود. از ایشان خواسته بود صداقت پیشه کند. به قول نویسنده نامه، جمهوری اسلامی همان است که آنها قبل از انقلاب میخواستند. پس بیهوده شکایت نکنند و در موضع اپوزیسیون ننشینند. اگر هم واقعاً نظم و نظام مستقر را تصدیق نمیکنند، از آنچه قبل از انقلاب خواسته بودند و در راهش تلاش کرده بودند توبه کنند. نامه خیلی صریح بود و گاه لحن کلام نویسنده از حدود ادب خارج شده بود. 🔸تکلیف همه ما که دور تا دور میز نشسته بودیم روشن بود. نویسنده نامه را متهم کردیم که بی انصافی کرده است. هر که هر چه میدانست در باره مبرا بودن فکر و عمل بزرگانی مثل مهندس سحابی گفت و بخشی از نامه را زیر سوال برد. مهندس سکوت کرده بود. به دقت به همه حرفها گوش داد. حرفها تمام شد و جلسه در سکوت فرورفت. مهندس با نگاه و کلامی تلخ گفت، ایشان راست میگویند. ما در زندان بودیم ایشان هم بود. به جلسهای اشاره کرد که چهرههای مهمی در آن بودند. یک به یک نام برد. ظاهراً در آن جلسه صحبت از حکومت دینی به میان میآید. مهندس گفت، همه ما با اصل و بنیاد حکومت دینی موافق بودیم. خیال میکردیم شریعت اسلام، بخصوص اگر پویا و مبتنی بر نیازهای روز باشد، مشکلات جامعه را حل میکند. همه هم نظر بودیم، فقط یک نفر بود که مخالف بود و آن آیه الله طالقانی بود. طالقانی در آن جلسه گفته بود شما درک درستی از روحانیت ندارید. به صراحت گفت ما اشتباه کردیم، طالقانی درست دیده بود. دیگر صدایی از حاضرین برنیامد. ▪️میان مهندسی که در تصاویر اول انقلاب دیده بودم و این چهره متواضع دوست داشتنی، یک خندق عمیق مملو از تجربه تراژیک تاریخی بود. مهندسی که قبل از پیدا شدن عمق تراژدی در تصویر آمده بود، با این مهندس که ابعاد پدیدار شده تراژدی دل او را بیش از همه میآزرد فاصله بسیار بود. چندی بعد از ایران فردا بیرون آمدم اما هیچ وقت از عمق علاقهام به ایشان کاسته نشد. هر از چندی به ملاقاتشان میرفتم. مهندس در تمام سالهای بعد شدیداً نگران بود. روح و روانی آزرده از یک تراژدی عمیق تاریخی داشت. با همین روح و روان آزرده نیز از جهان رفت. روزهای تلخ تشییع ایشان فاجعه بزرگی بود. خدا نکند نسل جدید بداند که مرگ دخترش که مثل ماه مقدس و دوست داشتنی بود، در همان روز تشییع مهندس، چقدر روح و روان ما را آتش زد. نسل جدید نباید همه چیز را بداند..... 🔻متن کامل : cutt.ly/Vt7HSDZJ#%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7… t.me/iranfardamag
پستهای تلگرام — علی نیکجو «روانپزشک- رواندرمانگر تحلیلی»
آدمی باید بپذیرد که وجودش کاملا "تصادفی" است؛" باید بالاخره از خواب هزار ساله اش بیدار شود و تنهایی مطلقش را دریابد، انزوای بنیادینش را. باید درک کند که مثل یک کولی در مرز دنیایی بیگانه زندگی می کند، دنیایی که گوشش به موسیقی انسان کر است و برای امیدها و رنج ها و جنایت های بشریت پشیزی ارزش قائل نیست"#سگهای_پوشالی#جان_گری#پیمان_خاکسار#نشر_چشمه#تکهای_از_متن#علی_نیکجو#معرفی_کتاب @alipsychiatrist
🔺 چپ «مردم یار»، چپ «محور مقاومت» و معضل دوگانهاندیشی: مالجو در جستجوی چیست؟🖌 بهروز قمریچندی است که متفکران واندیشمندان متمایل به مارکسیست در ایران مبحثی را گشودهاند که «چپ» را به دو روند متمایز تقسیم میکند. اول روند چپ راستین یا به نقل از محقق محترم محمد مالجو و همفکرانشان، «چپ مردمیار» و دیگری چپ ضد امپریالیسم «محور مقاومت» یا چپ حکومتی. آن یک دغدغهی «پیوند با مردم برای رهاییشان» را دارد و این به «قدرت میچسبد تا بماند.» به عبارت دیگر، آنچنان که جناب مالجو نتیجهگیری میکنند: «چپ محور مقاومتی در هر دو موسم آتشبس و تهاجم خارجی در خدمت تداوم اقتدار داخلی است. اما چپ مردمیار در پی رهایی هموطن از دو سلطه است، سلطهی خارجی و سلطهی داخلی.» متنِ پیشِ رو، بر آن است تا با درگیر شدن با نوشتارهای محمد مالجو در این باره، به نقد این مبحث بپردازد. 📕لینک متن
🎧🫂چهها که بر سرِ ما رفت و کس نزد آهیبه مردمی که جهان سخت ناجوانمرد است...#هوشنگ_ابتهاج
آهنگ «Ay Yarom Biya» (آی یارم بیا) در اصل متعلق به مبارکشو میرزاشویف است؛ خوانندهای اهل تاجیکستان، بهویژه منطقه کوهستانی بدخشان. این اثر نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به زبان تاجیکی منتشر شد و به یکی از مشهورترین ترانههای عروسی و مردمی آسیای مرکزی تبدیل شد. #موسیقی_ملل @mezzrab
📌 "آیا ما والدین یک فرد جامعهستیز هستیم؟"✍🏻 Annalisa Barbieriترجمه توسط کانال تلگرام علی نیکجو@alipsychiatrist◽ ما دو فرزند داریم که یکی از آنها پسری ۱۱ ساله است. او معمولا در درک سرنخهای اجتماعی کند است و مهارتهای اجتماعی کمتری نسبت به همسالان خود دارد. او به راحتی دروغ میگوید، غرق در دنیای خود، و شاید بتوان گفت خودشیفته است، رفتارهای تکانشی و نسنجیدهی زیادی دارد، با این حال بسیاری از اوقات در جلب توجه و تحسین همسالانش موفق است، اما فکر میکنم که عزتنفس پایینی دارد.زمانی که ۹ ساله بود یک بسته شکلات را از یک فروشگاه دزدید، و در سن ۱۰ سالگی شروع به دزدیدن پول از کیف من کرد. من و همسرم بارها در این مورد با او صحبت کردیم و به عنوان تنبیه او را از بعضی امتیازها محروم کردیم. اما بعد از آن هم متوجه دزدیده شدن پولهای بیشتری از کیفم میشدم و همینطور استفادهی او از یک کارت اعتباری برای خریدن بازی کامپیوتری، که البته ادعا میکرد که آن کارت اعتباری را پیدا کرده است.هفته گذشته مدیر مدرسه او با من تماس گرفت تا بگوید که پسرم نامهای برای یکی از دانشآموزان دختر نوشته است، که محتوای آن برایم بسیار تکاندهنده و ناخوشایند بود. بارها تلاش کردهایم که استفادهی او از اینترنت را زیر نظر بگیریم و هربار با محتواهای جنسی زیادی در صفحه های او روبهرو شدهایم. ما به پسرمان پول ماهیانه کافی میدهیم و بازیهای کامپیوتری جذابی برایش میخریم. همسرم فردی باملاحظه و متعهد به وظایف پدرانه است. هر دو ما با او بسیار مهربان هستیم، سعی میکنیم الگوهای خوبی برایش باشیم و همه تلاشمان را میکنیم تا در رفاه و آرامش باشد. اما به نظر میرسد که پسر من هیچ وجدانی ندارد، و احساس میکنم که درمانده، مضطرب و وحشتزده از این فکر هستم که ما والدین یک فرد جامعهستیز، پلید یا سایکوپت هستیم. چطور میتوانیم او را به فکر کردن دربارهی تاثیر رفتارهایش بر دیگران سوق دهیم؟ او سال آینده به کلاس دوم دبیرستان می رود و مطمئنا میزان نفوذ و کنترل ما بر او کمتر خواهد شد. خود من فردی نسبتا عجول و عصبی هستم. من باید به صورت تماموقت کار کنم و بنابراین امکان صرف وقت و فراهم کردن توجه کافی را برای فرزندانم ندارم."واضح است که فرزند شما نیاز به توجه دارد"؛ این یکی از اولین جملات آنا هورن روانپزشک کودک و نوجوانی بود که با او مشورت کردم. "مطمئنا او در مسیری قرار دارد که پیشروی در آن میتواند نگرانکننده باشد". یکی از اولین سوالات من از دکتر هورن این بود که چرا کودکان دزدی میکنند. "این کار میتواند راهی برای جستجوی چیزی باشد که کودک در آن دچار کمبود است. دزدی میتواند نشانهای از نیاز کودک به چیزی باشد که خود او دقیقا نمیداند چیست؛ پول میتواند جایگزینی برای محبت یا تکهای از وجود پدر و مادر باشد". این بخشی از پاسخ دکتر هورن به سوال من بود که اضافه کرد "گفتن این حرفها به این معنی نیست که خود را به خاطر ناکافی بودن محبتتان سرزنش کنید. بلکه ممکن است نیاز فرزندتان به توجه و محبت بیشتر، فقط قسمتی از یک پازل بزرگ باشد".📌 ادامه در INSTANT VIEW مشاهده فوری#روان_پزشکی #روان_درمانی #کودک #نوجوان#فرزند_پروری #سلوک #conduct #ODD@alipsychiatrist