روز سرک کشیده تا تخت. صبح کم‌کمک لباس تابستانی خنکش را پوشیده و دست باد را گرفته و انگار همه چیز خو…

روز سرک کشیده تا تخت. صبح کم‌کمک لباس تابستانی خنکش را پوشیده و دست باد را گرفته و انگار همه چیز خوب باشد، آمده تا زمین، تا خانه ما، تا تخت.به تو فکر می‌کنم و حجم اندوه را سر می‌کشم. نه که دوستت داشته باشم نه! تنها سؤالم این است که دست تنهایی را گرفته‌ای برای چه؟#مارال_دوستی