پاسخ به شبهات مطرح‌شده دربارهٔ آیات قرآن کریم📌 شبههٔ شماره ۱:«کسی که آیات قرآن را قبول ندارد، مانند…

پاسخ به شبهات مطرح‌شده دربارهٔ آیات قرآن کریم📌 شبههٔ شماره ۱:«کسی که آیات قرآن را قبول ندارد، مانند سگی است که زبانش را از دهانش بیرون می‌آورد.» (سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۷۶)✍️ پاسخ:اولاً این ترجمه ناقص و گمراه‌کننده است. آیه دربارهٔ قومی از بنی‌اسرائیل صحبت می‌کند که آیات الهی با استدلال برایشان اقامه شد، ولی آن استدلال‌ها و تلاش‌های مؤمنان ذره‌ای در قلب‌شان تأثیر نگذاشت و فقط روی‌گردان شدند.قرآن ذات آنان را به سگ تشبیه نکرده، بلکه عمل آن‌ها را به عمل سگ مانند کرده است؛ یعنی همان‌طور که سگ چه به او حمله کنی و چه رهایش کنی، باز هم زبانش را بیرون می‌آورد و کار خودش را می‌کند، این گروه نیز با وجود دیدن همهٔ دلایل، باز بر انکار خود پافشاری می‌کنند. تشبیهی کاملاً به‌جا و دقیق است.📌 شبههٔ شماره ۲:«بدترین جنبندگان، بی‌باوران هستند.» (سورهٔ انفال، آیهٔ ۵۵)✍️ پاسخ:ادامهٔ همین آیه خودش دلیل این حکم را بیان می‌کند:«الَّذِينَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ»(همان‌هایی که هر بار با آن‌ها پیمان می‌بندی، پیمان‌شکنی می‌کنند و تقوا ندارند.)حیوانات قوهٔ تعقل و ارادهٔ آزاد ندارند، اما این افراد با داشتن عقل و اختیار، از روی تکبر و هوای نفس، آیات الهی را انکار می‌کنند. بنابراین جایگاهشان از حیوانات هم پایین‌تر است؛ چون حیوانات به خاطر نداشتن عقل، مؤاخذه نمی‌شوند، ولی اینان با وجود عقل، حقیقت را می‌پوشانند.📌 شبههٔ شماره ۳:«غیر یکتاپرستان نجس هستند.» (سورهٔ توبه، آیهٔ ۲۸)✍️ پاسخ:برخی از مفسران ومجتهدین اهل سنت و شیعه معتقدند که «نجاست» در این آیه، نجاست معنوی و اعتقادی (پلیدی قلب و روح) است، نه لزوما نجاست ظاهری و جسمی. به همین دلیل، مسلمانان در طول تاریخ در جنگ‌ها، به خاطر دست‌زدن به کافران، وضو یا غسل را تجدید نمی‌کرده‌اند و این موضوع ثابت شده است. مفهوم آیه این است که مشرکان به خاطر عقاید باطل‌شان، شایستگی حضور در مسجدالحرام را ندارند تا مبادا حجاج دچار شبهه یا آزردگی خاطر شوند.ولی قول مشهور بر نجاست ظاهری است، حتی اگر منظور نجاست ظاهری باشد نجاست در فقه اسلامی، یک حکم عملیِ برای حفظ طهارت در عبادات است، نه لزوما یک برچسب توهین‌آمیز.به عنوان مثال، خون، ادرار، و مردار در فقه نجس هستند، اما هیچ‌کس این را توهین به ذات انسان یا حیوان نمی‌داند.به همین ترتیب، اگر فقیهی بگوید «بدن مشرک نجس است»، این یک دستورالعمل شرعی برای پرهیز از تماس با رطوبت او در هنگام نماز و عبادات است و بر مسلمان پاکیزگی و طهارت واجب است و مشرکان و ناباوران این موارد را رعایت نمی‌کنند. 📌 شبههٔ شماره ۴:«الله یهودیان و مسیحیان را بکشد.» (سورهٔ توبه، آیهٔ ۳۰)✍️ پاسخ:خداوند مالک حقیقی همهٔ جان‌هاست و حقّ حیات و ممات را دارد. در خود همین آیه، دلیل این سخن ذکر شده است؛ زیرا یهودیان و مسیحیانِ مخالفِ حق، به خداوند نسبتِ فرزند و کارهای زناشویی و دیگر صفات ناقص می‌دادند و از روی لجاجت، این تهمت‌های بزرگ را به ساحت الهی روا می‌داشتند. سزای این گفتارِ عمدی و ظالمانه، مجازات الهی است.📌 شبههٔ شماره ۵:«لعنت الله، فرشتگان و مردم بر بی‌باوران.» (سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۶۱)✍️ پاسخ:لعنت به معنای فحش و ناسزا نیست؛ بلکه به معنای دور کردن از رحمت خدا است. وقتی کسی از روی آگاهی و عمد، به خود یا دیگران ظلم می‌کند، طلبِ لعنت برای او یعنی درخواستِ محرومیت او از بخشش الهی. این یک واکنش عادلانه در برابر ظلم‌پیشگی است، نه توهینِ بی‌دلیل.📌 شبههٔ شماره ۶:«بی‌باوران مانند حیوانات نمی‌فهمند.» (سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۷۱)✍️ پاسخ:آیه نمی‌گوید «نمی‌فهمند»، بلکه می‌فرماید نمی‌خواهند بفهمند. پیش از این آیه، قرآن صفت این گروه را بیان می‌کند که وقتی به آنان گفته می‌شد: «چرا از آیات خدا پیروی نمی‌کنید؟» می‌گفتند: «ما فقط از چیزی پیروی می‌کنیم که پدرانمان بر آن بودند.»کسانی که از پیش، راهِ استدلال و منطق را بر خود می‌بندند و فقط تعصبِ قبیله‌ای و پدری را دنبال می‌کنند، همچون حیوانی هستند که صدا را می‌شنود اما نمی‌فهمد. آیا این تشبیه برای آنان به‌جا نیست؟📌 شبههٔ شماره ۷:«بی‌باوران کر، کور و لال هستند.» (سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۷۱)✍️ پاسخ:این هم ترجمه‌ای ناقص است. آیه می‌فرماید که مثالِ این کافران، مانند کور و لالی است که هرچقدر هم صدایش کنی، متوجه نمی‌شود. وقتی آن‌ان تمام راه‌های ورودِ استدلال به قلبشان را بسته‌اند و می‌گویند فقط از اجداد خود پیروی می‌کنیم، طبیعی است که سخن گفتن با آنان، مانند سخن گفتن با شخص کر و لال است. این یک تشبیه منطقی از رفتار خودشان است.