@ashaar_ali_omrani پیوستن به کانال

ز ملک  پاک طینت ها ، دلی  چرکین نخواهد شد صداقت پیشه را هرگز  ، نظر بد بین نخواهد شد مروت  را  عمل   باید  ،  که   وقت  تلخ کامی هاز حلوا  گفتن  مردم  ،  دهن  شیرین نخواهد شد نشد کم چیزی از خورشید ، بعد از  قرن ها تابشز ایثار  و جوانمردی ، کسی  مسکین نخواهد شد شکوه و  اوج  والایی ، نه  شٱن   هر  کسی  باشد کبوتر  بال  و پر  دارد ،  ولی  شاهین نخواهد شد نباشد      ظاهر  آرایی   ،   نشان    پاک    دامانی به صیقل کاسه ی مس ، تا ابد  زرین نخواهد شد بدی  را  از  وجود   بد سرشتان ، کی توان  شستنپلاس  تیره   با صد شستشو  ، رنگین نخواهد شد حذر از دل شکستن  کن ، که نفرین  دارد اندر  پی دعا   گاهی    بلا گردان   هر    نفرین  نخواهد شد چو فروردین ، بهار و  عشق و  شور و  روز نو آورکه ماه  دیگری " فاخر " چو فروردین نخواهد شد علی عمرانی ، فاخر ،     ۱۳۷۷/۱۰/۸پیوستن به کانالt.me/ashaar_ali_omrani

لینک پیوستن @ashaar_ali_omrani کانال

مرغ خوشخوانم ، دریغا کز زبان افتاده امیوسفم ، در خاک غربت بی نشان افتاده ام همت  بازوی   فرهادم  ،  که  پای  بیستون از پریشان خاطری ، بس ناتوان افتاده ام آرشم کز فرط پیری قامتم شد چون کمانآن کمانگیرم که خود ، گیر کمان افتاده ام آخرین سلطان قاجارم   ولی  دور از  وطن  غافل ازآن خان ومان،بی خانمان افتاده ام روز شادی هیچکس از من نمی گیرد سراغ من  سرشک  حسرتم ، از دیدگان افتاده ام کاروان  خاطرات  عمر  شیرین  رفت و منچون  غباری  در پی  این  کاروان افتاده ام سنگم اما جای من  در پهنه ی  صحرا نبود من  شهابی  بوده ام   کز  آسمان  افتاده ام روی زردم ،،فاخر،، از بی مهری گلکار نیست سر گل  باغم ،  ولی  دست  خزان افتاده ام علی عمرانی ، فاخر.       ۷۶/۴/۱۱لینک پیوستن به کانالt.me/ashaar_ali_omrani

#باغ_حساسباغ   حساسم   و    از     نرده    دلم   می‌گیردمثل   یک   پنجره    از    پرده    دلم   می‌گیردسرو  آزاده‌ام   ای   خاک  ، به   پایم  تو مپیچ!که  از  این   ماندن  چون   برده  دلم  می‌گیردباز   کن    پنجره‌ها   را  ، که  هوا   تازه  شود !در    هوای    نمِ    دم    کرده  ،   دلم    می‌گیردبرو   ای  ابرِ  سیاه   از   بر خورشید  ، که من !زیر   این    ظلمت    گسترده    دلم    می‌گیردمن  که چون  آیینه  مشتاق  به  نور است دلمدر    فضای   پر    از     گرده   دلم     می‌گیردچیست سوغات خزان ، تفرقه درشاخه و برگآه    از   این  تحفه   که   آورده   دلم  می‌گیرد#علی_عمرانی #فاخرلینڪ پیوسٺن بہ ڪانال :t.me/folkoreomrani

راد  مردی   از  مروت   پیشه   می ماند  به  جا نیکنامی   در  جهان ، همیشه   می ماند  به  جا روشن   از   اندیشمندان    می شود    راه  بشر می روند   و   پرتو    اندیشه   می ماند  به جا تا  شرابت   صاف  گردد ،  رنج   بردی  ساقیامیگساران می خورند و شیشه می ماند به جا کوه را  از تیشه ی  فرهاد ، بر دل  کینه نیستبر  تنش   اما   نشان   تیشه   می ماند   به جادر  بهاران  برگ و بار  آید  سراغت  ای درختدرخزان  اما به  پایت ،  ریشه  می ماند به جاشاخ  و  برگ  بیشه  را  ،  شاید   بسوزاند شررباز  "فاخر " ریشه ها  در بیشه  می ماند به جا علی عمرانی ،فاخر ۱۴۰۴/۷/۳لینک پیوستن به کانال@ashaar_ali_omrani

لینک پیوستن به t.me/ashaar_ali_omrani