پنجرههای خانهام دست به گریبانِ دیوارندهر شبخردههای فرو ریختهام رااز پلهها جارو میکردمتا کلاغ…
انتشار: 2026/07/12 09:03 UTC
پنجرههای خانهام دست به گریبانِ دیوارندهر شبخردههای فرو ریختهام رااز پلهها جارو میکردمتا کلاغها نفهمندچند باردر نبودِ صاحبش فرو ریختهآجر از آجرِ تنم برداشتمو به لجبازیِ خاک سپردم،با خوابِ زنانیکه در بالشهای خالیشانه به گیسویِ باد داشتندکلیدش رادر لجاجتِ رودخانه انداختمآنگاه زنی شدمبا دستهای خالیکه از سالهای دورآرامآرامخودم رادار زدمفردا صبحهیچ دری نشکستفقطریشهای در تاریکیجای خودش را پیدا کرده بود#ثریا_حاجی_زاده
پستهای تلگرام — اشکماه.
مانتوی کبریتی ات را بپوشخیابانهای شهر زمستانی سرد در آستین دارند#ثریا_حاجی_زاده
شیشهای در گلویم به سینه میکوبدسنگِ نگفته ها را... هیچکس از اهالی شهر نمی داندمناستخوانِ همان سکوتی هستمکه یک عمردر گلویم قدکشید#ثریا_حاجی_زاده
جمعه خسته از تکرارِ نبودنتکنارم مینشیند در سکوت خاطرهها را مرور می کند باتبسمی تلخ چای میریزدو من با قندپهلو شیرینش میکنم...او میرود تا عطر نبودنت هفته ی روبرو را رقم بزند#ثریا_حاجی_زاده
خیابان ها صحنهی اعدام چراغ هاست شهر را بی دار کنید ✍️#ثریا_حاجی_زاده
در شهریکه دارهاآدم میبافندبه خیابان میرومبه دنبال سایهایکه زودتر از مناعدام شده...#ثریا_حاجیزاده
چاههای سیاهپیراهنِ آبی اش رابه ارث بردهاندهر غروبرود کوچکی از چشمانش به خلیج برمیگرددجنوب جنون زده#ثریا_حاجی_زاده