✳️تلاش برای فروپاشی یک «مای ملّی»🔹️فرض کنیم روزی برسد که دیگر با شنیدن اسم تیم ملی، چیزی در دل آدم…
انتشار: 2026/07/02 09:33 UTC
✳️تلاش برای فروپاشی یک «مای ملّی»🔹️فرض کنیم روزی برسد که دیگر با شنیدن اسم تیم ملی، چیزی در دل آدم تکان نخورد؛ پرچم فقط یک تکه پارچه باشد، سرود فقط یک موسیقی و پیراهن تیم ملی هم فرقی با لباس یک باشگاه نداشته باشد. شاید این اتفاق یکشبه نیفتد، اما اگر قرار باشد هویت یک ملت آسیب ببیند، معمولاً از همین جاها شروع میشود؛ از واژهها، از نمادها و از روایتهایی که آرامآرام معنای چیزهایی را که سالها برای مردم مشترک بوده، عوض میکنند. رسانهها این را خوب میدانند. برای همین، جنگ امروز فقط جنگ خبر نیست؛ جنگ معناست. اگر بتوانی مخاطب را قانع کنی که «تیم ملی» دیگر ملی نیست، قدم بعدی سخت نخواهد بود؛ پرچم هم دیگر پرچم او نیست، سرود هم سرود او نیست.🔹️و حتی جغرافیای ایران و تمامیت ارضی آن هم به معنای واحد دیگر متعلق به او نیست بنابراین کمکم هر چیزی که روزی آدمها را کنار هم جمع میکرد، تبدیل میشود به موضوعی برای اختلاف و مقدمهای برای تجزیه ایران؛ یک تجزیهطلبی پنهان و خطرناک که این بار جای جنگ زمینی مسیرش را از ذهن مردم ایران آغاز کرده و حس تعلقشان را نشانه گرفته.🔹️برای همین شاید بزرگترین آسیب این باشد که «ما»ی مشترک، آرامآرام کوچک میشود. جامعهای که بر سر ابتداییترین نمادهایش توافق نداشته باشد، در روزهای سخت هم کنار هم نمیایستد. دیگر یک گل، همه را خوشحال نمیکند و یک شکست، همه را ناراحت. هر گروه، تیم خودش را دارد، پرچم خودش را و حتی روایت خودش را از «ایران».🔹️این همان چیزی است که کارشناسان رسانه از آن با عنوان «فرسایش هویت جمعی» یاد میکنند؛ فرآیندی که با یک تیتر، یک تصویر یا یک واژه آغاز میشود، اما ممکن است سالها بعد، خودش را در کاهش همبستگی اجتماعی نشان دهد. به همین دلیل است که انتخاب میان «تیم ملی ایران» و «تیم جمهوری اسلامی» فقط انتخاب دو عبارت نیست؛ انتخاب میان دو روایت از یک ملت است. روایتی که یکی تلاش میکند بر نقاط مشترک مردم تکیه کند و دیگری، همان نقاط مشترک را به محل مناقشه تبدیل میکند. شاید به همین دلیل باشد که جنگ اصلی، نه در زمین فوتبال، که پشت رسانهها و اتاقهای خبر جریان دارد؛ جایی که گاهی سرنوشت یک واژه، میتواند سرنوشت یک روایت و در نهایت سرنوشت یک سرزمین را تغییر دهد.🆔️ @asrghanoon

