✳️نقش مقاومت ایران در تغییر معادلات دشمن🔹️بدیهی است که توقف جنگ و حرکت به سمت فشارهای اقتصادی، اعتر…

✳️نقش مقاومت ایران در تغییر معادلات دشمن🔹️بدیهی است که توقف جنگ و حرکت به سمت فشارهای اقتصادی، اعترافی غیرمستقیم به شکست در عرصه جنگ سخت است. آمریکا و رژیم صهیونی در ماه‌های گذشته با طراحی و اجرای عملیات‌های متعدد، تلاش کردند تا از طریق ابزار نظامی به اهداف خود در منطقه دست یابند. این عملیات‌ها نه‌تنها با هزینه‌های مادی و انسانی قابل‌توجهی همراه بود، بلکه نتوانست به اهداف اعلامی خود دست پیدا کند و حتی به گشودن جبهه‌های دیگر در منطقه (عربستان-یمن) منجر شد. 🔹️حملات گسترده به زیرساخت‌ها، ترورهای هدفمند و عملیات‌های سایبری، همگی بخشی از این تلاش‌ها بودند که در نهایت با ایستادگی ایران و محور مقاومت، راه به جایی نبردند. مقاومت فعال ایران و محور مقاومت، با پاسخ‌های هوشمندانه و ضربه‌های متقابل، بسیاری از محاسبات دشمن را بر هم زد. در چنین شرایطی، طبیعی است که واشنگتن به دنبال جایگزینی برای ابزار نظامی یا عبور از آن باشد و فشار اقتصادی را به‌عنوان «گزینه کم‌هزینه‌تر و درعین‌حال مؤثرتر» مطرح کند. اما نباید این تصور ایجاد شود که پایان عملیات‌های نظامی فرا رسیده است. تجربه نشان داده است که فشار اقتصادی و تهدید نظامی، دو روی یک سکه هستند و دشمن در بسیاری از موارد، از هر دو ابزار به‌صورت هم‌زمان یا مرحله‌ای استفاده می‌کند. 🔹️تهدید نظامی به‌عنوان اهرم فشار و تحریم اقتصادی به‌عنوان ابزار فرسایش، در کنار یکدیگر بخشی از یک راهبرد ترکیبی هستند که هدف نهایی آن، تغییر رفتار ایران یا حداقل، ایجاد محدودیت در توانمندی‌های کشور است.🔹️نکته مهم در این میان، نقش مقاومت ایران در تغییر معادلات است. ضربه‌های متقابل ایران به‌ویژه در حوزه‌های پشتیبانی لجستیک ماشین جنگی آمریکا باعث شده است که اهرم اقتصادی اکنون با جدیت بیشتری دنبال شود. به‌عبارت‌دیگر، دشمن پس از ناکامی در میدان نظامی، اکنون تلاش می‌کند تا از طریق فشار اقتصادی، به اهدافی دست یابد که در میدان جنگ به آن دست نیافته بود. این موضوع نشان می‌دهد مقاومت مردم ایران در تغییر راهبرد دشمن نیز تأثیرگذار بوده است. 🔹️هزینه‌های سنگینی که آمریکا و متحدانش در منطقه متحمل شده‌اند آنها را به این نتیجه رسانده که ادامه رویکرد نظامی، نه‌تنها سودی ندارد، بلکه ممکن است تبعات بیشتری نیز به همراه داشته باشد. فشار ترکیبی که اکنون بر ایران تحمیل می‌شود، شامل ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی است و هر یک از این ابعاد، پیام و هشدار خاص خود را برای بخش‌های مختلف کشور به همراه دارد. این فشار ترکیبی، یک جنگ تمام‌عیار، اما با ابزارهای متنوع است که هدف آن، فرسایش تدریجی توانمندی‌های ایران و در نهایت وادارکردن کشور به تسلیم در برابر خواسته‌های غرب است.🔹️چرخش آمریکا به سمت فشار اقتصادی، اگرچه نشانه‌ای از ناکامی نظامی این کشور است، اما نباید باعث غفلت از تهدیدات جدی دیگر شود. فشار ترکیبی دشمن، همه بخش‌های کشور را هدف قرار داده و پاسخ مناسب نیز باید ترکیبی و هماهنگ باشد. تقویت آمادگی نظامی، ارتقای مدیریت بحران اقتصادی و سیاسی و حفظ هوشیاری و انسجام اجتماعی، سه ضلع اصلی این پاسخ هستند. ایران با برخورداری از مزیت‌های مختلف ژئوپلیتیکی، سرمایه‌های بی‌نظیر انسانی و مهم‌تر از همه اراده‌ای مستحکم برای دفاع از کیان و استقلال خود، می‌تواند از این مرحله نیز با سربلندی عبور کند. تنگه هرمز، به‌عنوان بزرگ‌ترین برگ برنده ایران در این معادله، همچنان در دست ماست و باید با هوشمندی از آن استفاده کرد🆔️ @asrghanoon