بارالها، حق ما را بازگير و از آنكه به ما ستم كرد؛ انتقام بگير و خشم خود را بر كسى كه خونهاى ما را ر…
انتشار: 2026/07/16 06:28 UTC
بارالها، حق ما را بازگير و از آنكه به ما ستم كرد؛ انتقام بگير و خشم خود را بر كسى كه خونهاى ما را ريخت و ياران ما را كشت، فرود آور. يزيد به خدا قسم ندريدى مگر پوست خود را و نبريدى مگر گوشت خود را و مسلّما با همين بارى كه از ريختن خون ذرّيّۀ رسول خدا و هتك احترام او در خاندان و خويشانش بر دوش دارى به رسول خدا وارد خواهى شد هنگامى كه خداوند همه را جمع مي نمايد و پراكندگى آنان را گردآورد و حقّ آنان را بازگيرد «آنانى را كه در راه خدا كشته شده اند مرده مپندار بلكه آنان زنده هستند و در نزد پروردگارشان از روزي می گیرند.» و همين تو را بس كه خداوند حاكم است و محمّد طرف دعوا و جبرئيل پشتيبان او و به همين زودى آنكه فريبت داد و تو را بر گردن مسلمانان سوار كرد، خواهد فهميد كه ستمكاران را جزای بدى نصيب است و كدام يك از شما جايگاهش بدتر و سپاهش ناتوانتر است اگرچه پيشآمدهاى ناگوار روزگار مرا به سخن گفتن با تو كشانده است ولى در عين حال ارزش تو از نظر من ناچيز و سرزنش و ملامتت بسيار است. چه كنم كه چشمها پر اشك و سينه ها سوزان است؟ هان كه شگفت آور است و بسى مايه شگفتى است كه افراد نجيب حزب خدا در جنگ با احزاب شيطان كه بردگان آزاد شده بودند؛ كشته شوند و از اين دستها خون ما مى چكد و اين دهانها از گوشت ما پرآب شده و اين پيكرهاى پاك و پاكيزه كه پى در پى خوراك گرگهاى درنده گشته و در زير چنگال بچه كفتارها به خاك آلوده شده است و اگر امروز ما را براى خود غنيمتى مى پندارى، به همين زودى خواهى ديد كه مايه زيانت بوده ايم و آن هنگامى است كه هرچه از پيش فرستاده اى، خواهى ديد و پروردگار تو بر بندگان ستم روا نمى دارد. من شكايت به نزد خدا برم و توكل من به او است. هر نيرنگى كه خواهى بزن و هر اقدامى كه توانى بكن و هر كوششى كه دارى، دريغ مدار كه به خدا قسم كه نه نام ما را توانى محو كردن و نه نور وحى ما را توانى خاموش كرد و به ما نخواهى رسيد و اين ننگ از دامن تو شسته نخواهد شد. مگر نه اين است كه رأى تو دروغ و روزهاى قدرتت انگشت شمار و اجتماعت پراكنده است؟ روزى مى رسد كه منادى ندا مى كند: «لعنت خدا بر ستمكاران باد.» پس سپاس پروردگار جهانيان را كه اوّل [زندگی] ما را با خوشبختى و مغفرت و آخر [زندگی] ما را با شهادت و رحمت پايان داد و از خدا مى خواهم كه پاداش آنان را به طور كامل و هر چه بيشتر عطا فرمايد و ما را بازماندگان نيكى گرداند كه او مهربان و با محبت است و خداوند ما را بس است و وكيل نيكويى است.»(*) لهوف، ترجمه فهرى، 186- 180 - دمع السجوم، صفحه 411 – 408 - منتهى الآمال، جلد2، صفحه 991 – 987🩸imamhussain.org/persian/encyclopedia/12800




