گفت: بنویس! ولی خرمنی از آفت بود دفترم پوچ ز مردانگی و غیرت بودکوه غم بود ولی جرأت اظهار نداشت قلمم…

مثل یک عکس قدیمی که از آن یاد شودگفتم از خاطره هامان که دلم شاد شودمی گذارم که زمان هم به عقب برگرددتا همان روز که چشمم به تو افتاد شودسال هشتاد و نمی دانم دلتنگیِ منعصر رویایی یکشنبه ی خرداد شوددختری آن همه وابسته به تنهایی خودناگهان سخت به دنیای تو معتاد شود !قلبم آشفته که نه، خانه ی ویران شده بودگفتم عاشق بشوم خانه ام آباد شودپر زد از دستِ قفس رفت قناری و نشدهرگز از فکرِ قناری قفس آزاد شود....#مهسا_تیموری

‏بدتر از چند سال رابطه‌ای که به ازدواج نرسه، ازدواجیه که بعد از چند سال بفهمی نباید انجامش میدادی، گاهی تموم شدن یک رابطه، شکست نیست؛ پیشگیری از یک شکست بزرگ‌تره، و این هزینه‌ایه که پرداختی تا با آدم اشتباه ازدواج نکنی،  همه رابطه‌ها قرار نیست به ازدواج ختم بشن.

🎤#انوش🎧#دعوت🌹💫

صبح ڪہ میشود دنبال اتفاقات خوب بگرد دنبالِ آدم هایِ خوبے ڪہ حالِ خوبت را با نگاهشون و لبخند شون بہ روزگارت سنجاق ڪنے یڪ روزِ خوب،اتفاق نمے افتد! ساختہ مے شود... سلام صبح جمعہ بخیر ☕️🌱‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

گرچه مسجد را گروهی با تجمل ساختنداهل دل،میخانه را هم با توکل ساختندعشق جانکاه است یاجان بخش؟حالا هرچه هستعشق بازان ،بین مرگ و زندگی پل ساختند«سقف آگاهی ستونی جز فراموشی نداشت»این بنا را خشت بر خشت از تغافل ساختندبی سبب مهمان تو از مجلس ماتم نبود این گلاب تلخ را از گریه گل ساختندروز خلقت در گل ما شوق دیدار تو بود از همان آغاز مارا کم تحمل ساختند ✍ فاضل نظری

زبان که لال شود،فشارِ سکوت به قلب می‌رسد...بعضی حرف‌ها را نمی‌شود گفت؛نه از بی‌حرفی،از زیادیِ درد...و آدم می‌ماندبا دلی که پر از ناگفته‌هاست،و لب‌هاییکه سکوت را انتخاب کرده‌اند.واژه‌ها بال‌های من‌اند، هر بار برای پرواز تازه‌ای.🦋