برای جنوب، سرزمین مادری...جنوب فقط یک جغرافیا نیست؛بوی دریاست، عطر نخل است، گرمای دستهای پینهبستهی مردمانی است که همیشه با صبوری، زندگی را از دل آفتاب بیرون کشیدهاند.امروز اما، آسمان جنوب، به جای آواز مرغان دریایی، صدای انفجار را در خود پیچانده است.خانههایی که باید مأمن آرامش باشند، با اضطراب چشم به افق دوختهاند؛مادرانی که باید قصهی خواب بخوانند، دلنگران فردای فرزندانشان شدهاند.در روزهایی که آتش جنگ بر سر این سرزمین سایه انداخته، میخواهیم مردم جنوب بدانند که تنها نیستند.دل میلیونها ایرانی، از هر شهر و هر قوم، کنار شما میتپد.درد شما، درد همهی ماست؛اشک شما، اشک همهی ماست.کاش هیچ کودکی صدای جنگ را به جای صدای موج دریا به خاطر نسپارد،کاش هیچ مادری داغِ ناامنی را تجربه نکند،و کاش جنوب، دوباره همان جنوبِ همیشه باشد؛سرزمین نخل، دریا، زندگی و لبخند.برای همهی مردم شریف جنوب ایران،آرزوی امنیت، آرامش و روزهایی روشنتر داریم.باشد که این شبهای تلخ، هرچه زودتر به سپیدهای سرشار از صلح و امید ختم شود.@azarijahromi