سابقه عزاداری عاشورای حسینی در شهرهای مختلف ایران در سده های پنجم و ششم به روايت کتاب نقض (ص 591 تا…
انتشار: 2026/06/20 02:58 UTC
سابقه عزاداری عاشورای حسینی در شهرهای مختلف ایران در سده های پنجم و ششم به روايت کتاب نقض (ص 591 تا 592)؛ تأليفی از شهر ری از حدود سال 560 ق... اوّل آنست كه تعزيت حسين على داشتن متابعت فرمان رسول صلّى اللّه عليه و آله است كه گفت : من بكى على الحسين او أبكى وجبت له الجنّة معنى آنست كه : هر كس كه بر حسين ابن على عليه السّلام بگريد يا كسى را بر وى بگرياند واجبست او را بهشت ؛ تا هم علما داخل باشند و هم مستمعان ردّا على النّواصب و الخوارج . و شيعه بدين جزع و فزع مخصوص نيستند در همهء بلاد اصحاب شافعى و بلاد اصحاب بو حنيفه فحول علما چون محمّد منصور ، و امير عبّادى ، و خواجه على غزنوى ، و صدر خجندى ، و ابو منصور ماشاده ، و مجد همدانى ، و خواجه بو نصر هسنجانى ، و شيخ بو الفضائل مشّاط ، و ابو منصور حفده ، و قاضى ساوه ، و سمعانيان ، و خواجه ابو المعالى جوينى و نزارى و علماء رفته و باقيان از فريقين در موسم عاشورا اين تعزيت با جزع و نوحه و زارى داشتهاند و بر شهداء كربلا گريسته و اين معنى از آفتاب ظاهرترست و گر خواجه انتقالى را بابت نيست بايد كه بولايت لرستان و خارجيان شود كه اين سنّت آنجا بدعت دانند كه بر على و حسين لعنت كنند و بر معاويه و يزيد صلوات فرستند اگر نه در بلاد اسلام اگر كور و كر نيست می شنود و می بيند كه حنيفى و سنّى و شيعى آن تعزيت دارند...t.me/azbarresihayetarikhi



