برخلاف نظريه فهرستی، کتاب جعفريات از همان اواخر سده سوم قمری در مصر و بعد بلافاصله در بغداد و حتی ج…
انتشار: 2026/08/08 18:37 UTCدریافت: 2026/08/11 14:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 14:40 UTC
برخلاف نظريه فهرستی، کتاب جعفريات از همان اواخر سده سوم قمری در مصر و بعد بلافاصله در بغداد و حتی جرجان شناخته بود. در بغداد محدثان اماميه تحرير بغدادی آن را می شناختند؛ کما اينکه برخی مرويات آن از طرق ديگر هم شناخته بود. حتی شيخ در تهذيب و شيخ صدوق در برخی آثار عام خود به اين کتاب به روایت ابن اشعث استناد کرده و از آن نقل کرده اند. در ميان زيديه شمال ايران هم بعدا در اواخر سده چهارم قمری ابو طالب هارونی از تحرير/ روايت جرجانی آن از طريق ابن عدی از ابن اشعث نقل های فراوان در کتابش دارد. بعدها نه تنها فضل الله راوندی نسخه ای از تحرير بغدادی آن در النوادر به دست داد بلکه شهيد اول هم به الجعفريات دسترسی داشت و خلاصه ای هم از آن فراهم کرد. البته چنانکه قبلا گفتیم این متن که سنتی از فقه امير المؤمنين را در ميان شيعيان نمايندگی می کند هيچگاه در دایره منابع اصلی فقه امامیه نبوده مگر از طریق سنتهای موازی آن مانند کتاب سکونی.t.me/azbarresihayetarikhi%D8%A8%D8%B1%D8%… نظريه فهرستی، کتاب جعفريات از همان اواخر سده سوم قمری در مصر و بعد بلافاصله در بغداد و حتی جرجان شناخته بود. در بغداد محدثان اماميه تحرير بغدادی آن را می شناختند؛ کما اينکه برخی مرويات آن از طرق ديگر هم شناخته بود. حتی شيخ در تهذيب و شيخ صدوق در برخی آثار عام خود به اين کتاب به روایت ابن اشعث استناد کرده و از آن نقل کرده اند. در ميان زيديه شمال ايران هم بعدا در اواخر سده چهارم قمری ابو طالب هارونی از تحرير/ روايت جرجانی آن از طريق ابن عدی از ابن اشعث نقل های فراوان در کتابش دارد. بعدها نه تنها فضل الله راوندی نسخه ای از تحرير بغدادی آن در النوادر به دست داد بلکه شهيد اول هم به الجعفريات دسترسی داشت و خلاصه ای هم از آن فراهم کرد. البته چنانکه قبلا گفتیم این متن که سنتی از فقه امير المؤمنين را در ميان شيعيان نمايندگی می کند هيچگاه در دایره منابع اصلی فقه امامیه نبوده مگر از طریق سنتهای موازی آن مانند کتاب سکونی.t.me/azbarresihayetarikhi




