ساقی عقیلی زاده ۱۸ تیر ۱۳۴۰ تهران نقال و بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما پدر او از علاقهمندان و کوش…
انتشار: 2026/07/08 21:13 UTC
ساقی عقیلی زاده ۱۸ تیر ۱۳۴۰ تهران نقال و بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما پدر او از علاقهمندان و کوششگران در زمینه حفظ تاریخ و ادبیات کهن ایران زمین و دارای کتابخانهای نفیس سرشار از کتب قدیمی و کمنظیر به زبان فارسی بود. عموی وی عبداله عقیلی، محقق، مورخ و سکهشناسی نامی است که آثار باستانی و گرانبهایش را به منظور ثبت و حفظ و ماندگاری، به آستانه قبله تهران تقدیم کرده است.علاقه به هنر و اجرا از کودکی در او نمایان بود و در مدرسه همراه با اعضای شیروخورشید و پیشاهنگ، اشعاری از شاهنامه را از بر میخواند و در قطعاتی نمایشی بر اساس آثار شکسپیر و مولیر بازی میکرد. حضور او در فعالیتهای فرهنگی و شرکت در کارهای گروهی در سالهای نوجوانی او ادامه یافت تا آنجا که به مقوله آموزش علاقمند شد و سرانجام پا به دانشسرا نهاد، مطالعه تاریخ، ادبیات و فرهنگ ایران را بهطور جدی ادامه داد. با انجمنها و کانونهای اجتماعی همکاری کرد، و در مناطق محروم زیادی مانند ورامین، کهریزک، قوچ حصار، امینآباد و حومه شهرری به امدادهای اجتماعی و آگاهسازی زنان پرداخت. او در کلاسهای بازیگری سپیده نظریپور شرکت کرد، دوره تکمیلی بازیگری را در مؤسسه رسام هنر نزد رؤیا تیموریان پیمود و با کوله باری از تجربه و تکنیک در بازیگری فارغالتحصیل شد.وی در نمایش مجدد خاتون برگرفته از پرده نئی بهرام بیضایی به کارگردانی ساسان مهرپویان به ایفای نقش پرداخت. نمایش خاتون زیر نظر داوود فتحعلیبیگی به شیوه نقالی تمرین و اجرا شد، شیوهای مشابه شیوه بازی در مرگ یزدگرد بیضایی و مویه جم قطبالدین صادقی. بازی او در این نمایش و ایفای نقشش همچون یک نقال زن باعث شد به امکانات و کاربرد و تکنیکهای نقالی بیشتر واقف شود و نقالی را بیش از پیش پی بگیرد.او که پیشتر به آموختن حرفهای، تکنیکی و سنتی نقالی پرداخته بود برای پیشرفت در نقالی و تکمیل آموزش خود، در کلاسهای نقالی فتحعلی بیگی شرکت کرد. در آن کلاسها مرشد ترابی به عنوان مهمان حضور مییافت و ساقی عقیلی بهطور همزمان با سه سبک مختلف نقالی روبه رو بود. سبک مرشد فتحعلی بیگی که بیشتر بر فن بیان، برانگیختن تخیل در تماشاگران و نوعی بازی حسی متکی بود، سبک مرشد ترابی که عموماً بر حرکات بدنی، گریز به داستان دیگری در میان نقل و گاهی طنز تکیه میکرد و سبک مصطفی سعیدی که متکی بر حرکات ریز، میمیک چهره و بیان صمیمانه بود. اینچنین اجراهای نقالی او از سال ۱۳۷۴ رقم خوردند.همچنین رگههای بسیار قدرتمندی از سبکهای بازیگری استانیسلاوسکی نیز در نقالیاش دیده میشود که متأثر از آموزشهای بازیگری او و ارتباطش با تئاتر است.او از سال ۱۳۷۴ علاوه بر اجراهای متعدد نقالی مجموعهای بیش از ۴۰ تئاتر، سریال تلویزیونی و فیلم سینمایی در کارنامهاش دارد. با کارگردانان و بازیگران سرشناس، مهری مهرنیا، فتحعلی بیگی، احمد آقالو، رؤیا تیموریان، اکبر زنجانپور، مجید جعفری، فرشید ابراهیمیان، ابراهیم حاتمیکیا، حسین سحرخیز، انوشیروان ارجمند، حسین محب اهری، شهره لرستانی، شبنم طلوعی، مریلا زارعی، آناهیتا نعمتی، سوسن مقصودلو و بسیاری دیگر همکار یا همبازی بوده است.


