دمی با #خیام 🗞من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشتاز اهل بهشت کرد یا دوزخ زشتجامی و بتی و بربطی بر لب کشت…

.وقتی که تو نیستیمن حُزن هزار آسمانِ بی‌اردیبهشت راگریه می‌کنم.فنجانی قهوه در سایه‌های پسین،عاشق شدن در دی‌ماهمردن به‌وقتِ شهریور.وقتی که تو نیستیهزار کودک گم‌شده در نهان منلای‌لای مادرانه تو را می‌طلبند.درها بسته و کوچه‌ها مغموم‌اند.این‌جاچشم کدام خسته از آواز منخواهد گریست؟سفر به نام تو، خانهخانه به نام تو، سینهسینه به نام تو، رگبار...#سیدعلی_صالحی

‌ لیلی!چشمت خراج سلطنت شب رااز شاعران شرق طلب می‌کندآرام‌تر بخوانآواز فاصله‌های نگاه رادر باغ کوچه‌های فرصت و میعادبگشای بند موی و بیفشانشب را میان شب ... #نصرت_رحمانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دستز می توبه در این حالت به نزد ما خطا باشد#شاه_نعمت‌الله_ولیپ.ن: شیفته‌ی چشمانت شدم...و توبه نکردم!

چه ضرورست به میزان خرد سنجیدن؟ثقل دنیا ز فرو رفتن قارون پیداست#صائب_تبریزیپ‌.ن: مجازات قارون و سنگسار موسی و هارون، اثر ساندرو بوتیچلی.

○بر کنده‌ی تمام درختان جنگلی نام تو را به ناخن برکندم اکنون تو را تمام درختان با نام می‌شناسند.نام تو را به گرده‌ی گور و گوزن با ناخن پلنگان بنوشتم اکنون تو را تمام پلنگان کوه‌ها اکنون تو را تمام گوزنان زردموی با نام می‌شناسند.دیگر نام تو را تمام درختان گاه بهار زمزمه خواهند کرد و مرغ‌های خوشخوان صبح بهار نام تو را به جوجه‌های کوچک خود یاد خواهند دادای بی خیال مانده، ز من دوست! دیگر تو را زمین و زمان از برکت جنون نجیب من با نام می‌شناسند.ای آهوی رمنده‌ی صحرای خاطره در واپسین غروب بهار نام مرا به خاطر بسپار!✍#منوچهر_آتشی🍏🍎🍃

🔸 مناظرهٔ فلسفی خیام و داستایوفسکی داستایوفسکی سخنانش را با این جمله طوفانی آغاز می‌کند که: رنج‌، محصول آگاهی است.#خیام — #داستایوفسکی