بابونه

و من خدّيهايسرق الورد ألوانه. «و گُل رنگش رااز گونه‌هایِ او ميدزدد...» #عربیات@babuuneh

‌در گفت‌وگوهای طولانی و پیچیده‌مان،همین که می‌گویی: «از نظرِ من...» تمام دیدگاه‌های جهانبرای من پایان می‌یابد.‌#يامن_نوبانی @babuuneh

از هرچه هست دور و برم خسته‌ام، فقط"صحن و سرای شاه خراسانم آرزوست"#سیدمهدی_وزیریالسلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه‌السلام@babuuneh

آن‌چه را عاشقانه دوست می‌داری،بیاب،و بگذار تو را بکُشد. بگذار خالی‌ات کند،از هرچه هستی.بگذار بر شانه‌هایت بچسبد،سنگینت کند،به سوی یک پوچی تدریجی.بگذار بکشدتو باقیمانده‌ات را ببلعد.زیرا هر چیزی تو را خواهد کشت،دیر یا زود.اما چه بهتر که آن‌چه دوست می‌داری،بکشدت.#چارلز_بوکوفسکی@babuuneh

‌همه را مستی از پای در می آورد مرا هوشیاری ...#عباس_کیارستمی@babuuneh

گرفتاری من و تو این است،به شکلی دوستت دارم کهبزرگ‌تر از آن‌ است که پنهانش کنمو عمیق‌تر از آن است که دفنش کنی...#غسان_کنفانی@babuuneh

عيونك شوكة في القلب توجعني..و أعبدها«چشمانِ توچون خار به دل نشسته درد آورند و من...می‌پرستمشان.» #محمود_درویش@babuuneh

همراه ما کسی نبود غیر آه ما...#قطب‌الدین‌بختیار@babuuneh

خستگی را آغوش تو در می‌کند؛ وقتی نیستی، عجالتاً چای می‌خوریمچه کنیم؟!#علیرضا_روشن@babuuneh

يا تُرىكيف سيكون شكل السعادة بدون ضحكة أمي؟!«راستی!بدونِ خنده‌یِ مادرم،خوشبختی چگونه خواهد بود؟!» #حسن‌_یاس@babuuneh

هیچ‌کس آن‌قدر ارزشمند نیست که اجازه دهی با رفتارش، خنده‌هایت را از تو بگیرد.#کاترین_پاندر@babuuneh

به‌رغم مدرک دانشگاهیو چهار کتاب و صدها مقالههم‌چنان در خواندن اشتباه می‌کنمتو برایم «صبح به‌خیر» می‌نویسیو من«دوست‌ات دارم» می‌خوانمش#محمود_درویشبرگردان: #احمد_دریس@babuuneh

.این قسمت  از کتاب #کیمیاگر را باید ۱۰۰ بار خواند :آنچه قسمت تو نیست ،هزاران بار ناامیدت میکندتا بلاخره بفهمی که باید رهایش کنی ...@babuuneh

رفته بودم سرِ حوضتا ببینم شایدعکسِ تنهاییِ خود را در آبآب در حوض نبود#سهراب_سپهری@babuuneh

خم زلفت به هر تاری اسیر تازه ای دارد مبارک باشد اما دلبری اندازه ای داردتغافل تا به کی، لطفی نگاهی گردش چشمیجفا قدری، ستم حدی و جور اندازه ای دارداگر سودای لیلی بر سرت افتاده مجنون شوکه هر شهری به صحرای جنون دروازه‌ای دارددل مجذوب خود را با تغافل بیش از این مشکنکه در قانون خوبان امتحان اندازه‌ای دارد#مجذوب‌تبریزی @babuuneh

تولستویدر مرگ ایوان ایلیچ،زندگیِ محترمانه‌ای را نشان می‌دهد که از درون تهی است.فاجعه این نیست که آدم بمیرد.فاجعه این است که نزدیکِ مرگ بفهمدسال‌ها برای چیزی دویدهکه حتی دوستش نداشته.برای تأیید،برای ظاهر،برای اینکه دیگران بگویند: «موفق شد.»بعضی آدم‌ها ثروت به جا نمی‌گذارند؛یک عمرِ مصرف‌شده به جا می‌گذارند...@babuuneh

زندگی یعنی امیدوار بودن محبوب من،زندگی مشغله ای جدی استدرست مثل دوست داشتن تو... #ناظم_حکمت@babuuneh

أشمُّ في خطوطِ رسالتِكَ عطرَ البابونجِ،فأعلمُ أنَّ البعدَ لم يسرقْ روحَكَ مني،وأنَّ الحنينَ جسرٌ بين قلبينِ.«در خطوطِ نامه‌ی تو عطرِ #بابونه را استشمام می‌کنم،پس می‌دانم که دوری، روحِ تو را از من ندزدیده است،و اشتیاق، پلی میان دو قلب است.»#محمود_درویش@babuuneh

هر چند که می‌کوشم که از عشق در گذرم، عشق، مرا شیفته و سرگردان خود می‌دارد و با این‌ همه ، او غالب می‌شود و من مغلوب ...با عشق کی توانم کوشید ؟ #عین‌_القضات_همدانی@babuuneh

آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟#آلن_دوباتن@babuuneh

همه عمر ار زند سنگِ جفا بر شیشه‌ عیشمتویی گر مهربان با من چه غم از آسمان دارم#قتیل‌یزدی@babuuneh

من یک روز گرم تابستان، دقیقا یک سیزده مرداد، حدود ساعت سه‌ و ربع‌ کمِ بعداز‌ظهر عاشق شدم. تلخی‌ها و زهر هجری که چشيدم بارها مرا به اين فکر انداخت که اگر يک دوازدهم يا يک چهاردهم مرداد بود شايد اين‌طور نمی‌شد.ایرج پزشکزاد، دایی‌جان ناپلئونهوسی افتاده بود به جانم، پایش را در یک کفش کرده که بیا و این مطلب را همین روز، همین ساعت بگذار. حالا گذاشتم؛ چه شد؟ صدایش در نمی‌آید.@babuuneh

دفتر عمر مرادست ایام ورق‌ها زده استزیر بار غم عشققامتم خم شد و پشتم بشکستدر خیالم اماهم چنان روز نخستتویی آن قامت بالنده هنوز#حمید_مصدق@babuuneh

می آمد از برج ویران، مردی که خاکستری بودخرد و خراب و خمیده؛ تمثیل ویران‌تری بودمردی که در خواب‌هایش، همواره یک باغ می‌سوختآن‌سوی کابوس‌هایش، خورشید نیلوفری بودوقتی که سنگ بزرگی‌، بر قلب آینه می‌زدمی‌گفت خود را شکستم، کان خود نه من؛ دیگری بود!می‌گفت با خود:کجا رفت آن ذهن پالوده‌ی پاکذهنی که از هرچه جز مهر، بیگانه بود و بری بودافسوس از آن طفل ساده که برگ برگ کتاب‌اش،زیبا و رنگین و روشن؛ تصویر خوش‌باوری بودطفلی که تا دیوها را مثل سلیمان ببندد،تنهاترین آرزویش، یک قصه انگشتری بودافسوس از آن دل که بعد از پایان هر قصه،تا صبح مانند نارنجِ جادو، آبستن صد پری بوددردا که دیری‌ست دیگر، شور سحرخیزی‌اش نیستآن چشم‌هایی که هر صبح، خورشید را مشتری بوددردا که دیری‌ست دیگر، زنگ کدورت گرفته‌ستآیینه‌ای کز زلالی، صد صبح روشنگری بوداکنون به زردی نشسته‌ست، از جرم تخدیر و تدخینانگشت‌هایی که یک روز، مثل قلم جوهری بود#حسین_منزوی‌ @babuuneh

دو رفیق‌ایم مختلف‌اوضاعوضعِ ما را به‌هم برابر کنیا بیاموز مردمی او رایا مرا نیز مثل او خر کن!#محمدرضا_پاشا_تبریزی@babuuneh

درون خویش بپرداختم ز هر نقشیمگر وفای تو کاندر میانِ جانم بودهزار بار مرا سوختی و دم نزدمکه مِهر در جگر و مُهر بر زبانم بود‌#اوحدی‌@babuuneh

بزن خنجر ولی این بار خواهش می‌کنم بگذاربه جای خون من یک بوسه ام بر گردنت باشد‌#امیرحسین_آزاد‌@babuuneh

از خودم برایت بگویم؟از خانه، از خیابانشهر، صدای پای ما، شب؟از کجا برایت بگویمعشق من!جایی که تو نیستی، گفتن دارد؟#عباس_معروفی‌‌@babuuneh

به سوی من چو می‌آییتمامِ تنتپش و بال می‌شومچو در تو می‌نگرمزلال می‌شومسخن چو می‌گوییآفتاب برمی‌آیدو می‌پذیرم منکه هیچ زشت و دروغ و دَغا نمی‌پایدو می‌سرایمبا نایی از سکوتکه مولوی حق داشتهماره عاشق بودن راهماره بسراید.#اسماعیل_خویی@babuuneh

أحياناً الصمت،أجمل موسيقى في العالمگاهی سکوت زیباترین موسیقی دنیاست...#محمدالماغوط@babuuneh

از هر دو جهان بگذر تنها زَن و تنها خورتا مُلک و مَلک گویند:"تنهات مبارک باد!"#مولانا@babuuneh

-"بر روی کاغذ سیگارطرح زنی کشیدطرحی چو دود، چو رؤیارو کرد سوی من و... گفت:«...لطفاً کمی توتون»با پنجه‌های ساحر خود گرم کار شدپیچید، با ظرافت، سیگاریكنج لبش نهادکبریت را کشید.دودرقصید در فضااز حلقه های دودطرح زنی میان فضا ریختطرح زنیبی سربرخاست، رفت.برداشتمسیگار نیم سوخته‌اش راآهسته باز کردم، دیدمطرح سر زنیمانده‌است روی کاغذ ته سیگار"- نصرت رحمانی@babuuneh

ز چشم من بپرس اوضاع گردونکه شب تا روز اختر می‌شمارممن از بازوی خود دارم بسی شکرکه زور مردم آزاری ندارمسری دارم چو #حافظ مست لیکنبه لطف آن سری امیدوارم@babuuneh

سن و سالم کم بود غرق بازی بودمبه همون دنیای ساده راضی بودمشاد بودم، شاد و سرخوش و بازیگوشسادگی دنیامو می‌گرفت در آغوشهر کجا می‌رفتم می‌شکفتم در خودشیطنت می‌کردم عشق جاری می‌شد اون روزا یادم هست زندگی با ما بود پدرم می‌جنگید مادرم زیبا بود... #سیامک_عباسی#دهه_شصت@babuuneh

رک بگویم از همه رنجیده اماز غریب و آشنا ترسیده ام بی خیال سردیِ آغوش ها من به آغوش خودم چسبیده ام‌#فریدون_مشیری‌@babuuneh

دلبر ماه‌پیکر خود رادیدم اندر چمن که گل می‌چیدخارِ گل دست آن پری‌رو راکرد مجروح و او همی خندیدگفتمش خنده چیست؟ با من گفت:گل بِه از خود نمی‌تواند دید#ادیب‌الممالک‌فراهانیگنج بی‌رنج @babuuneh

به نظر می‌رسد تنها بودن من را پریشان می‌کند.دقیقا مانند بودن با دیگران!- کرگدن؛ #اوژن_یونسکو@babuuneh

دعوتیت به شنیدن یک دقیقه هنر بومی لرستاندر قالب شعر و موسیقی#آراج_علیپور@babuuneh

از من جدا مشو که تو نور دیده‌ایآرام جان و مونس قلب رمیده‌ای‌#حافظ‌@babuuneh

‏يا مُسكّني إذا غضبت وسَكَني إذا تُهت وسكينتي إذا قَلقت وساكنتي إذا فَرغت وسكوني إذا ضُجت وسكوتي إذا انفجرت وسِكّتي إذا ضِعت وسكرتي إذا ما اضنكّت الحالة وسرّي إذا قُلت وسريرتي إذا فعلت ويا سريري إذا نِمتوسروري بكل الأوقات‏ای تسکین‌بخشِ من آن‌گاه که خشمگین شوم،‏و ای پناه و مأوایِ من آن‌گاه که سرگشته گردم.‏و ای آرامِ جانِ من آن‌گاه که دلهره گیرم،‏و ای هم‌نشینِ خلوتم آن‌گاه که تهی و تنها شوم.‏و ای سکون و ثباتِ من آن‌گاه که در هیاهو و بی‌تابی افتم،‏و ای سکوتِ من آن‌گاه که از رنج‌ها لبریز و خروشنده شوم.‏و ای راه و طریقتِ من آن‌گاه که گمگشته گردم،‏و ای شور و مستی من آن‌گاه که روزگار بر من تنگ آید.‏و ای رازِ نهانِ من آن‌گاه که لب به سخن گشایم،‏و ای حقیقتِ درونم آن‌گاه که به کرداری دست یازم.‏و ای بسترِ آرامشم آن‌گاه که به خواب روم،‏و ای سرور و شادمانیِ من در تمامیِ لحظات و اوقاتم.الحسين بن #منصورالحلاج@babuuneh

چیز درستی نمی‌خوانم، کاری نمی‌کنم، خلق خوشی ندارم و شادی را فراموش کرده‌ام که چه جور است. شادی کلمه‌ی درستی نیست؛ دل‌خوشی‌ست کهاز یادم رفته است.#شاهرخ_مسکوب؛ روزها در راه@babuuneh

شبی دارم ز هجرانش که صبحی نیست شامش را...#نادم‌قیصاری@babuuneh

معشوق با عاشق بیگانه است.عشق هرچه به کمال‌تر بُوَد،          بیگانگی بیش‌تر بُوَد.#سوانح_العشاق_احمد_غزالی@babuuneh

لَا أُرِيدُ أَنْ أَكُونَ غَيْرَ خَيْطٍ فِي ثَوْبِهِ... لِأَلْمَسَ جِلْدَهُ كُلَّمَا تَنَهَّدَ، وَأُعَانِقَ نَبْضَهُ كُلَّمَا مَشَى.«نمی‌خواهم چیزی باشم جز نخی در جامه‌اش... تا هر بار که آه می‌کشد پوستش را لمس کنم، و هر بار که گام برمی‌دارد نبضش را در آغوش بگیرم.» #محمود_درویش@babuuneh

شب هجران چو شود صبح و برآید خورشیدداستان غم دوشینه فراموش کنیم...#شهریارپی‌نوشت : انشاله@babuuneh

انسانی را در خود کشتمانسانی را در خود زادم و در سکوتِ دردبارِ خود مرگ و زندگی را شناختم . اما میانِ این هر دو ، لنگرِ پُر رفت‌وآمد دردی بیش نبودم : دردِ مقطعِ روحیکه شقاوت‌های نادانی‌اش ازهم‌دریده است ...تنهاهنگامی که خاطره‌ات را می‌بوسم در می‌یابم  دیری‌ست که مرده‌ام چرا که لبانِ خود را از پیشانیِ خاطره‌ی تو سردتر می‌یابماز پیشانیِ خاطره‌ی تو ...#احمد_شاملو@babuuneh

أَنَّ الوَطَنَ... هُوَ الحَيَاةُ وَمَا سِوَاهُ هَبَاءٌ!«زیرا وطن... خودِ زندگی است و هرچه جز آن بادِ هواست!»#محمود_درویشمترجم: #زهراءسادات_موسوی@babuuneh

به آدمی نرسیدی، خدا چه می‌جوییز خود گریخته‌ای آشنا چه می‌جویی؟#اقبال_لاهوری‌@babuuneh

از که دورم ، که به خود ساختنم دشوار است ...؟#بیدل_دهلوی@babuuneh

در حالیکه بنا به توصیه‌ی آقای #سعدی در مورد «بنشینم و صبر پیش گیرم/ دنباله‌ی کار خویش گیرم» بودیم، ناگهان جناب #قطران_تبریزی فرمود: «اکنون به صبر کردن ناید مراد حاصل/ زین چاره باز مانی، رو چاره‌ی دگر کن»... @babuuneh

روزی شوریده‌سری، پریشان‌نظری به شتابان گذشتن بیگم شعری خواند:نگه نمی‌کنی و تند می‌روی از پیشغرور مستی حسن است ، این گناه تو نیستبیگم بدیهه جوابش داد: نگاه بوالهوسان حسن را ضرر دارد که از هوای خزان آفت گلستان است#زیب‌النسا‌بیگم@babuuneh

با خويشتنم خوش است؛زين پسمن وُ من.#شمس_تبریزی@babuuneh

جان دادم و دل باختم و اشک فشاندمهرگز به ره عشق تو بیکار نبودم#نوای‌یزدی @babuuneh

حکایت عاشقانه ای از #سعدی با کلام زیبا و فصاحت منحصر به فردش!@babuuneh

بعض الّنهاياتِ مُرّةً كالقَهوة، ولكنّها تجعلُكَ شخصاً مُستيقظاً، مُنتبهاً. «برخی پایان‌ها تلخ‌اند، چون قهوه‌، اما تو را هشیار و بیدار می‌کنند.» #محمود_درويش@babuuneh

به كه مشغول شدى از ما؟گفت: «به همسايه!»همسايه كه باشد؟همسايه‌ى تو منم!#مقالات_شمس_تبریزی@babuuneh

یک جرعه می زساغر #جانانم آرزوست...#فیض‌کاشانی@babuuneh

اندوه تمام نمی‌شود؛ تو آنقدر وسیع می‌شویکه اندوه در تو گم می‌شود.#شمس_تبریزی@babuuneh

أغارُ عليكَ من نَفسي ومِنّيومِنكَ ومِن زمانكَ والمكانِولو أنّي خبّاتُكَ في عيونيإلى يومِ القيامةِ ما كفانيبر تو از خود، از خودت، از هر زمان و هر مکانرشکم آید زان‌که باشی در میانِ این جهانگر به چشمانم نهانت سازم از روی وفاسیر نتوانم شد از دیدن رویت هر زمانوَلّادة بنت المستكفيترجمه: #محمد_حمادی #اندلس#اسپانیاپ.ن: ‏ولاده بنت المستکفی شاهدخت و شاعره‌ی آزاده‌ی اندلسی در سده پنجم هجری بود که به خاطر اشعار بی‌پروا، محفل ادبی پررونق و عشق مشهورش به ابن زیدون شناخته می‌شود.برای قهرمانی جام جهانی 2026، بماند به یادگار!@babuuneh

مثل درنای بی جفتمثل بارانی بی‌دلیلدرحال دوست داشتن تو‌ام،درحالی که کنارم نیستی.#فروغ_فرخزاد@babuuneh

بارگاه عشق، ایوان جان است و بارگاه جمال دیده‌ عاشق استو بارگاه سیاست عشق دل عاشق استو بارگاه درد هم دل عاشقو بارگاه نازغمزه معشوق است، نیاز و ذلت      خود حیلت عاشق تواند بود.#سوانح_العشاق_احمد_غزالی@babuuneh

لا أحبُّ الحب الصامت، أخبرني كَمْ تحبّني وأجعلني أجن بك.«من عشقِ خاموش را دوست ندارم،بگو چقدر دوستَم داریو مَرا دیوانه خودت کن...» #نجيب_محفوظ@babuuneh

ای شبِ آشفته بُرووی غمِ ناگفته بُروای خِرَدِ خفته بُرودولتِ بیدار بیا...#مولانا@babuuneh

جنگ است اسماعیل...#رضا_راهنی@babuuneh

کم‌فرصتند مردم دنیا، به‌هوش باش!پَر می‌کَنند بسملِ در خون تپیده را#ام‌هانی@babuunehپ.ن: دختر عبدالرحیم‌خان بیگلربیگی یزد و از درباریان فتحعلی‌شاه قاجار بود. در جوانی ازدواج نکرد ولی در اواخر عمر با سید محترمی ازدواج کرد و بدون فرزند از دنیا رفت‌. گویند انگشتری قیمتی در دست داشته و در حال جان دادن، خدمتکارش می‌خواسته آن را بیرون بیاورد که بانو چشم گشوده و این بیت را گفته است.