*متولدین این سال‌ها،کاملا واقعی هستند:ونسل تکرار نشدنی تاریخ ایرانند*۱۳۳۰_ ۱۳۳۱_ ۱۳۳۲_ ۱۳۳۳_ ۱۳۳۴۱۳…

*متولدین این سال‌ها،کاملا واقعی هستند:ونسل تکرار نشدنی تاریخ ایرانند*۱۳۳۰_ ۱۳۳۱_ ۱۳۳۲_ ۱۳۳۳_ ۱۳۳۴۱۳۳۵_۱۳۳۶_۱۳۳۷_۱۳۳۸ _ ۱۳۳۹۱۳۴۰ _ ۱۳۴۱ _ ۱۳۴۲ _ ۱۳۴۳ _ ۱۳۴۴ ۱۳۴۵ _ ۱۳۴۶ _ ۱۳۴۷ _ ۱۳۴۸ _ ۱۳۴۹ ۱۳۵۰ _ ۱۳۵۱ _ ۱۳۵۲ _ ۱۳۵۳ _ ۱۳۵۴ ۱۳۵۵ _ ۱۳۵۶ _ ۱۳۵۷ _ ۱۳۵۸_۱۳۵۹*مسن‌ترین شما 74 سال و کوچکترین شما 45 سال دارد.**می‌دونید ما کی هستیم..؟**ما نسلی هستیم که«درست» بزرگ و تربیت شدیم که پدر بعد از ناهار،ساعتی برای چرت زدن دارد...**در نتیجه هیچکدام از ما جرأت نمی‌کردیم در خانه با صدای بلند صحبت کنیم.*ما نسلی هستیم که..**به خاطر چوب معلم از نظر روانی فرو نمی‌ریختیم، از نظر وضعیت خانوادگی دچار بحران نمی‌شدیم، ما در وقت مسافرت‌ها با پرستار بچه تربیت نشدیم و دلمان جز به مادرانمان به کسی دیگری دلبسته نبود..**ما نسلی هستیم که..**با موبایل وارد مدارس‌مان نشدیم و از حجم برنامه‌های درسی مدرسه، حجم کیف مدرسه و فراوانی تکالیف گلایه نداشتیم**ما نسلی هستیم که..**پدر و مادرمان به ما درس یاد نمی‌دادند و تکالیف‌مان را برایمان نمی‌نوشتند،**بدون کلاس خصوصی برای همه دروس یا کلاس تقویتی قبول می‌شدیم،**درس ها فقط برای ۳ ماده درسی عربی،انگلیسی و ریاضی بود.**بدون قول‌ و قرار و جوایز خانواده برای قبولی و آوردن رتبه، درس می‌خواندیم‌.**ما نسلی هستیم که..**برای حل جدول کلمات متقاطع، شناخت صاحب تصویر و بیرون آمدن درست از مسیر مارپیچ، سخت تلاش می‌کرد.**ما نسلی هستیم که..**با خوشحالی برای هواپیما دست تکان می‌دادیم..**برای سالم به خانه رسیدن در کوچه های قدیمی،همدیگر را بدرقه می‌کردیم‌.**نه از اتفاقات غافلگیرانه کوچه ترسی داشتیم،**نه دزد و جانی و خائن به وطن، سد راهمان می‌شد.**ما نسلی هستیم که..**زندگی روزمره‌مان خیلی اتوماتیک‌وار رخ می داد.**با نظم و ترتیب در صف صبحگاهی می‌ایستادیم و با تمام انرژی سرود ملی را می‌خواندیم..**سرِ شب روی پشت بام‌ها می‌خوابیدیم..**زیاد حرف می‌زدیم..**زیاد قصه می‌گفتیم..**خیلی می‌خندیدیم..**با شادی به آسمان نگاه می‌کردیم..**ما با هم صحبت می‌کردیم ولی در مورد هم صحبت نمی‌کردیم.**ما نسلی هستیم که..**در درون خود هیبت و وقاری برای پدر و مادرمان احساس می‌کردیم**معلم و خانواده هیبتی داشتند و حتی به هفت همسایه آنطرف‌تر احترام می‌گذاشتیم.**پول توجیبی؛ رازها و لقمه‌ی غذای‌مان را با دوست خود تقسیم می‌کردیم.**تقدیم به کسانی که آن لحظات زیبا را زندگی کردند..**نسلی که با فرهنگ، اخلاق و ادب، رشد و زندگی کرده بود.* *یاد آن روزهای پاک و ناب بخیر.*